« »

# සංයුත්ත නිකාය

# සගාථ වග්ගෝ

## 7.2.4. මහාසාළ සුත්තං

### 7.2.4. බ්‍රාහ්මණ ප්‍රභූවරයෙකුට වදාළ දෙසුම

#### සාවත්ථියං…

සැවැත් නුවර ජේතවනාරාමයේදී …………………….

#### අථ ඛෝ අඤ්‌ඤතරෝ බ්‍රාහ්‌මණමහාසාළෝ ලූඛෝ ලූඛපාපුරණෝ යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්‌වා භගවතා සද්‌ධිං සම්මෝදි. සම්‌මෝදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්‌වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්‌නං ඛෝ තං බ්‍රාහ්‌මණමහාසාළං භගවා ඒතදවෝච. කින්‌නු ත්‌වං බ්‍රාහ්‌මණ ලූඛෝ ලූඛපාපුරණෝති.

එදා එක්තරා බ්‍රාහ්මණ වංශික ප්‍රභූවරයෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟට ආවා. ඔහු ඇඳගෙන හිටියේ දිරා ගිය වැරහැළි වගේ වස්ත්‍රයක්. ඔහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟට පැමිණිලා සතුටු වුනා. පිළිසඳර කතාබස් කළා. පැත්තකින් වාඩිවුනා. පැත්තකින් වාඩිවුන ඒ බ්‍රාහ්මණ ප්‍රභූවරයාගෙන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙහෙම ඇහුවා.

“පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, මොකද ඔය දිරා ගිය වැරහැළි ඇතුව ඉන්නේ?”

#### (බ්‍රාහ්මණෝ);

(බ්‍රාහ්මණයා) :

#### ඉධ මේ භෝ ගෝතම චත්‌තාරෝ පුත්‌තා. තේ මං දාරේහි සංපුච්‌ඡ ඝරා නික්‌ඛාමෙන්‌තීති.

“අනේ භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, මට මෙහේ පුතාලා හතර දෙනෙක් ඉන්නවා. ඒ පුතාලා එයාලගේ බිරින්දෑවරුන් එක්ක සාකච්ඡා කරලා, මාව ගෙදරින් එළවගත්තා නෙව.”

#### (භගවා);

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ) :

#### තේන හි ත්‌වං බ්‍රාහ්‌මණ ඉමා ගාථායෝ පරියාපුණිත්‌වා සභායං මහාජනකායේ සන්‌නිපතිතේ පුත්‌තේසු ච සන්‌නිසින්‌නේසු භාසස්‌සු.

“පින්වත් බ්‍රාහ්මණය, (මා දැන් උගන්වන) මේ ගාථාවන් හොඳට පාඩම් කරගෙන, මහා ජනකාය රැස්වන සභාවෙ ඔබේ පුතාලා වාඩිවෙලා ඉන්න වෙලාවට කියන්න.

#### යේහි ජාතේහි නන්‌දිස්‌සං යේසඤ්‌ච භවමිච්‌ඡිසං
තේ මං දාරේහි සංපුච්‌ඡ සාව වාරෙන්‌ති සූකරං

‘මට දාව උපන් දරුවන් ඉන්නවා. මං ඒ දරුවන් ගැන ගොඩාක් සතුටු වුනා. මං එයාලගේ දියුණුවක්මයි පැතුවේ. අන්තිමේදී ඒ දරුවො අඹුවන් එක්ක එකතු වෙලා, මං ගෙදරට එන එක වළක්වා ගත්තෙ, බලු රැලක් ඌරෙක්ව වළක්වනවා වගේ.

#### අසන්‌තා කිර මං ජම්‌මා තාත තාතාති භාසරේ
රක්‌ඛසා පුත්‌තරූපේන පජහන්‌ති වයෝගතං.

එවුන් අසත්පුරුෂයි. පහත් අදහස් තියෙන්නෙ. රාස්සයො වගයක්. පුතාලගේ වෙස් අරගෙන, මට ‘තාත්තෙ, තාත්තෙ’ කියල කියනවා. දැන් මේ නාකි මාව එළවගන්නවා.

#### අස්‌සෝව ජිණ්‌ණෝ නිබ්‌භෝගෝ ඛාදනා අපනීයති
බාලකානං පිතා ථේරෝ පරාගාරේසු භික්‌ඛති.

දැන් මං වැඩක් ගන්න බැරි දිරාපු අස්පයෙක් වගෙයි. ජීවත්වෙන්න යමක්කමක් නැති මාව ඒ අඥානයින්ගේ වයසක තාත්තා වෙච්ච මාව, බත් ටිකක් නොදී එළවගන්නවා. අන්තිමේදී අනුන්ගේ ගෙවල්වලින් හිඟා කනවා.

#### දණ්‌ඩෝව කිර මේ සෙය්‍යෝ යඤ්‌චේ පුත්‌තා අනස්‌සවා
චණ්‌ඩම්‌පි ගෝණං වාරේති අථෝ චණ්‌ඩම්‌පි කුක්‌කුරං.

මගේ ඒ අකීකරු පුතාලට වඩා, මේ හැරමිටිය මට හුඟක් වටිනවා. මේ හැරමිටියට පුළුවනි, නපුරු ගොනෙක්ව වළක්වන්න. මේ හැරමිටියට පුළුවනි නපුරු බල්ලන්වත් වළක්වන්න.

#### අන්‌ධකාරේ පුරේ හෝති ගම්‌භීරේ ගාධමේධති
දණ්‌ඩස්‌ස අනුභාවේන ඛලිත්‌වා පටිතිට්‌ඨතීති.

මං කළුවරේ යන කොට හැරමිටිය ඉස්සර වෙනවා. වළවල් තියෙන තැන්වල, හැරමිටිය පිහිට වෙනවා. පය පැකිළී වැටෙන්න යන කොට, මේ හැරමිටියේ ආනුභාවයෙනුයි මං කෙළින් හිටින්නේ.”

#### අථ ඛෝ සෝ බ්‍රාහ්‌මණමහාසාළෝ භගවතෝ සන්තිකේ ඉමා ගාථායෝ පරියාපුණිත්‌වා සභායං මහාජනකායේ සන්‌නිපතිතේ පුත්‌තේසු ච සන්‌නිසින්‌නේසු අභාසි.

ඉතින් ඒ බ්‍රාහ්මණ ප්‍රභූවරයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කියා දීපු මේ ගාථාවන් පාඩම් කරගෙන, මහජනකාය රැස්වෙන තැන්වලදී පුතාලත් වාඩිවෙලා ඉන්න කොට කියන්න පටන් ගත්තා.

#### යේහි ජාතේහි නන්‌දිස්‌සං යේසඤ්‌ච භවමිච්‌ඡිසං
තේ මං දාරේහි සම්පුච්‌ඡ සාව වාරෙන්‌ති සූකරං.

“මට දාව උපන් දරුවන් ඉන්නවා. මං ඒ දරුවන් ගැන ගොඩාක් සතුටු වුනා. මං එයාලගේ දියුණුවක්මයි පැතුවේ. අන්තිමේදී ඒ දරුවො අඹුවන් එක්ක එකතු වෙලා, මං ගෙදරට එන එක වළක්වා ගත්තෙ, බලු රැලක් ඌරෙක්ව වළක්වනවා වගේ.

#### අසන්‌තා කිර මං ජම්‌මා තාත තාතාති භාසරේ
රක්‌ඛසා පුත්‌තරූපේන පජහන්‌ති වයෝගතං

එවුන් අසත්පුරුෂයි. පහත් අදහස් තියෙන්නෙ. රාස්සයො වගයක්. පුතාලගේ වෙස් අරගෙන, මට ‘තාත්තෙ, තාත්තෙ’ කියල කියනවා. දැන් මේ නාකි මාව එළවගන්නවා.

#### අස්‌සෝව ජිණ්‌ණෝ නිබ්‌භෝගෝ ඛාදනා අපනීයති
බාලකානං පිතා ථේරෝ පරාගාරේසු භික්‌ඛති.

දැන් මං වැඩක් ගන්න බැරි දිරාපු අස්පයෙක් වගෙයි. ජීවත්වෙන්න යමක්කමක් නැති මාව ඒ අඥානයින්ගේ වයසක තාත්තා වෙච්ච මාව, බත් ටිකක් නොදී එළවගන්නවා. අන්තිමේදී අනුන්ගේ ගෙවල්වලින් හිඟා කනවා.

#### දණ්‌ඩෝව කිර මේ සෙය්‍යෝ යඤ්‌චේ පුත්‌තා අනස්‌සවා
චණ්‌ඩම්‌පි ගෝණං වාරේති අථෝ චණ්‌ඩම්‌පි කුක්‌කුරං.

මගේ ඒ අකීකරු පුතාලට වඩා, මේ හැරමිටිය මට හුඟක් වටිනවා. මේ හැරමිටියට පුළුවනි, නපුරු ගොනෙක්ව වළක්වන්න. මේ හැරමිටියට පුළුවනි නපුරු බල්ලන්වත් වළක්වන්න.

#### අන්‌ධකාරේ පුරේ හෝති ගම්‌භීරේ ගාධමේධති
දණ්‌ඩස්‌ස අනුභාවේන ඛලිත්‌වා පටිතිට්‌ඨතීති.

මං කළුවරේ යනකොට හැරමිටිය ඉස්සර වෙනවා. වළවල් තියෙන තැන්වල, හැරමිටිය පිහිට වෙනවා. පය පැකිළී වැටෙන්න යන කොට, මේ හැරමිටියේ ආනුභාවයෙනුයි මං කෙළින් හිටින්නේ.”

#### අථ ඛෝ නං බ්‍රාහ්‌මණමහාසාළං පුත්‌තා ඝරං නෙත්‌වා නාහාපෙත්‌වා පච්‌චේකං දුස්‌සයුගේන අච්‌ඡාදේසුං. අථ ඛෝ සෝ බ්‍රාහ්‌මණමහාසාළෝ ඒකං දුස්‌සයුගං ආදාය යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්‌වා භගවතා සද්‌ධිං සම්මෝදි. සම්‌මෝදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්‌වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ සෝ බ්‍රාහ්‌මණමහාසාළෝ භගවන්‌තං ඒතදවෝච. මයං භෝ ගෝතම බ්‍රාහ්‌මණා නාම ආචරියස්‌ස ආචරියධනං පරියේසාම. පටිගණ්හාතු මේ භවං ගෝතමෝ ආචරියෝ ආචරියධනන්‌ති. පටිග්‌ගහේසි භගවා අනුකම්‌පං උපාදාය.

එතකොට, ඒ පුතාලා ඒ බ්‍රාහ්මණ ප්‍රභූවරයව ගෙදර එක්කරගෙන ගියා. වතුර නෑව්වා. වෙන අළුත් වස්ත්‍ර දෙකක් අරන් දුන්නා.

ඉතින් ඒ බ්‍රාහ්මණ ප්‍රභූවරයා එක වස්ත්‍ර යුගලයක් අරගෙන භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟට ගියා. ගිහින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමඟ සතුටු වුනා. පිළිසඳර කතාබස් කළා. පැත්තකින් වාඩිවුනා. පැත්තකින් වාඩිවුන ඒ බ්‍රාහ්මණ ප්‍රභූවරයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙහෙම කිව්වා.

“භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, අපි ඉතින් බ්‍රාහ්මණයො නෙව. අපි අපේ ගුරුවරුන්ට ගුරු පඬුරු සොයන උදවිය. භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ දැන් මගේ ආචාර්යවරයෙක්. ඒ නිසා මේ ගුරු පඬුර පිළිගන්නා සේක්වා!”

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මහත් අනුකම්පා උපදවා, එය පිළිගෙන වදාළා.

#### අථ ඛෝ සෝ බ්‍රාහ්‌මණමහාසාළෝ භගවන්‌තං ඒතදවෝච. අභික්‌කන්‌තං භෝ ගෝතම ….(පෙ)…. උපාසකං මං භවං ගෝතමෝ ධාරේතු අජ්‌ජතග්‌ගේ පාණුපේතං සරණං ගතන්‌ති.

ඉතින් ඒ බ්‍රාහ්මණ ප්‍රභූවරයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙහෙම කිව්වා. “භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ ඉතා මනහරයි! …. (පෙ) …. භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ අද පටන් දිවි හිමියෙන් තෙරුවන් සරණ ගිය උපාසකයෙක් ලෙසින් මාව පිළිගන්නා සේක්වා!”

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/sn1_7-2-4/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M