« »

# ඛුද්දක නිකාය

# පේතවත්ථු

## 2.12. කණ්ණමුණ්ඩ පේත වත්ථු

### 2.12. කණ්ණමුණ්ඩ ප්‍රේත වස්තුව

#### 351. සෝවණ්ණ සෝපානඵලකා සෝවණ්ණ වාලුකසන්ථතා
තත්ථ සෝගන්ධියා වග්ගූ සුචිගන්ධා මනෝරමා

351. රනින් කළ පඩිපේලි තියෙනවා. පෝරු තියෙනවා. රන්වන් වැලි තමයි අතුරල තියෙන්නෙ. මිහිරි සුවඳ හමන මනෝරම්‍ය වූ සුදුනෙළුම් පිපිල තියෙනවා.

#### 352. නානා රුක්ඛේහි සඤ්ඡන්නා නානාගන්ධසමේරිතා
නානාපදුමසඤ්ඡන්නා පුණ්ඩරීකසමෝතතා

352. ඒ පොකුණ වටේටම ගස් තියෙනවා. නානා සුවඳවර්ග හැම තැනම හමනවා. නොයෙක් නෙළුම් වර්ගවලින් පිරිල තියෙනවා. සුදු නෙළුම්වලින් වැහිලයි තියෙන්නෙ.

#### 353. සුරහී සම්පවායන්ති මනුඤ්ඤා මාලුතේරිතා
හංසා කොඤ්චාභිරුදා චක්කවාකාහිකූජිතා

353. මනස්කාන්ත සුළඟ හමා එද්දී මිහිරි සුවඳ දැනෙනවා. හංසයන්, කොස්වාළිහිණියන්, මිහිරි නාද පතුරවනවා. සක්වා ලිහිණියනුත් මිහිරි නාද පතුරවනවා.

#### 354. නානා දිජගණාකිණ්ණා නානාසරගණායුතා
නානාඵලධරා රුක්ඛා නානාපුප්ඵධරා වනා

354. නොයෙක් කුරුළු කොබෙයියන්ගෙන් පිරිල තියෙන්නෙ. උන් ගේ නානා කුරුළු නාදයෙන් යුක්තයි. නොයෙක් ඵල දරන රුක් ගොමු පිරිල තියෙනවා. සුවඳ මල් දරන වනාන්තර තියෙනවා.

#### 355. න මනුස්සේසු ඊදිසං නගරං යාදිසං ඉදං
පාසාදා බහුකා තුය්හං සෝවණ්ණරූපියාමයා

355. මේ විදිහේ සුන්දර නුවරක් නම් මිනිස්සුන්ගේ නගරවලවත් දැක ගන්ට නෑ. ප්‍රාසාද පිරිල තියෙනවා. ඒ හැම එකක්ම රත්තරනින් කරල තියෙන්නෙ.

#### 356. දද්දල්ලමානා ආහන්ති සමන්තා චතුරෝ දිසා
පඤ්චදාසිසතා තුය්හං යා තේමා පරිචාරිකා

356. හාත්පස සතර දිසාවම බබුලුවාගෙන එන දිව්‍ය දාසියන් පන්සියයක් ඉන්නවා. ඒ සියලු දෙනාම ඔබේ පිරිවර සේනාවයි.

#### 357. තා කම්බුකේයූරධරා කඤ්චනාවේළ භූසිතා
පල්ලංකා බහුකා තුය්හං සෝවණ්ණරූපියාමයා

357. ඔවුන් ලස්සන මාලවළලු දාගෙන රන් පළඳනාවන් පැළඳගෙන සැරසිලා ඉන්නෙ. ඔබ වෙනුවෙන් තිබෙන රනින් කරපු යහන් රාශියක් තිබෙනවා.

#### 358. කාදලිමිගසඤ්ඡන්නා සජ්ජා ගෝනකසන්ථතා
යත්ථ ත්වං වාසූපගතා සබ්බකාමසමිද්ධිනී

358. කදලී මුව සම් අතුරලා සකස් කරල තියෙනවා. දික් ලොම් ඇති කොඳු පලස් අතුරල තියෙනවා. ඒ යහන්වල වාසය කරන කොට ඔබට සියලු සැප සමෘද්ධිමත් වෙනවා.

#### 359. සම්පත්තායඩ්ඪරත්තාය තතෝ උට්ඨාය ගච්ඡසි
උය්‍යානභූමිං ගන්ත්වාන පෝක්ඛරඤ්ඤං සමන්තතෝ

359. මැදියම් රැයෙහි දී ඔබ අවදි වෙනවා. අවදි වෙලා උද්‍යාන භූමියට යනවා. ඔබ එතැන එක්තරා පොකුණක් ළඟට යනවා.

#### 360. තස්සා තීරේ තුවං ඨාසි හරිතේ සද්දලේ සුභේ
තතෝ තේ කණ්ණමුණ්ඩෝ සුනඛෝ අංගමංගානි ඛාදති

360. ඒ නිල් තණ ඇති සුන්දර පොකුණු තීරයේ ඔබ හිටගෙන ඉන්නවා. එතකොට මුඩු කන් ඇති බල්ලෙක් එනවා. ඇවිදින් ඔබේ සියලු අඟපසඟ කාල දානවා.

#### 361. යදා ච ඛායිතා ආසි අට්ඨිසංඛලිකා කතා
ඕගාහසි පොක්ඛරණිං හෝති කායෝ යථා පුරේ

361. එතකොට ඒ බල්ලා කාපු ඔබේ ඇඟේ ඉතිරි වෙන්නෙ ඇටසැකිල්ල විතරයි. ඉතින් ඔබ කරන්නෙ පොකුණට බහින එක. හරි පුදුමයි. එතකොට ආයෙමත් ඔබේ කය පැරණි විදිහට හැදෙනවා.

#### 362. තතෝ ත්වං අංගපච්චංගී සුචාරුපියදස්සනා
වත්ථේන පාරුපිත්වාන ආයාසි මම සන්තිකං

362. දැන් ඔබ සියලු අඟපසඟින් පිරිපුන් සුන්දර ප්‍රිය දැකුම් ඇති තැනැත්තියක්. රෙද්දකින් ඇඟ පොරොවගෙන ඔබ මා ළඟට පැමිණෙනවා.

#### 363. කින්නු කායේන වාචාය මනසා දුක්කටං කතං
කිස්ස කම්මවිපාකේන කණ්ණමුණ්ඩෝ ච සුනඛෝ
අංගමංගානි ඛාදති.

363. ඔබ කයෙන් වචනයෙන් මනසින් මොන වගේ පාප කර්මයක් ද කළේ? මොන වගේ කර්ම විපාකයක් නිසාද ඔබේ අඟපසඟ මේ මුඬු කන් ඇති බල්ලෙක් කාල දමන්නෙ?

#### 364. කිම්බිලායං ගහපති සද්ධෝ ආසි උපාසකෝ
තස්සාහං භරියා ආසිං දුස්සීලා අතිචාරිණී

364. කිම්බිලා කියල නගරයක් තිබුනා. ඒ නගරයේ ශ්‍රද්ධාවන්ත උපාසකයෙක් හිටියා. ඒ ගෘහපතියාගේ බිරිඳ වුනේ මමයි. මං ස්වාමියා ඉක්මවා ගියා. දුස්සීල වුනා.

#### 365. සෝ මං අතිචරමානාය සාමිකෝ ඒතදබ්‍රවී
නේතං ඡන්නං නප්පතිරූපං යං ත්වං අතිචරාසි මං

365. මං ඔය විදිහට ස්වාමියා ඉක්මවා දුරාචාරයේ හැසිරෙන කොට සැමියා මට මෙහෙම කිව්වා. ‘ඔබ මාව ඉක්මවලා දුරාචාරයේ හැසිරෙනවා. ඒක ගැලපෙන දෙයක් නොවෙයි. සුදුසු දේකුත් නොවෙයි.’

#### 366. සාහං ඝෝරඤ්ච සපථං මුසාවාදමභාසිසං
නාහන්තං අතිචරාමි කායේන උද චේතසා

366. එතකොට මං මහා දරුණු විදිහට දිව්රලා බොරු කිව්වා. ‘අනේ අපොයි! මං නම් කයින්වත් සිතින්වත් ඔයාව ඉක්මවා ගියෙ නෑ’ කියල.

#### 367. ස්වාහං තං අතිචරාමි කායේන උද චේතසා
අයං කණ්ණමුණ්ඩෝ සුනඛෝ අංගමංගානි ඛාදතු

367. මං යම් හෙයකින් කයෙන් හරි හිතෙන් හරි ඔයාව ඉක්මවා යනවා නම් මේ මුඩු කන ඇති බල්ලෙක් ඇවිදින් මගේ අඟපසඟ කාල දමාපුවාවෙ.

#### 368. තස්ස කම්මස්ස විපාකං මුසාවාදස්ස චූභයං
සත්තවස්සසතානි ච අනුභූතං යතෝ හි මේ
කණ්ණමුණ්ඩෝ ච සුනඛෝ අංගමංගානි ඛාදති

368. ඒ දුරාචාරී කර්මයේ විපාකයත්, බොරු කියපු කර්මයේ විපාකයත් යන කර්ම විපාක දෙක නිසා දැන් අවුරුදු හත්සියයක් මුළුල්ලෙ මං මේ දුක විඳිනවා. මුඩු කන් ඇති බල්ලෙක් ඇවිදින් මගේ අඟපසඟ කාල දානවා.

#### 369. ත්වඤ්ච දේව බහුකාරෝ අත්ථාය මේ ඉධාගතෝ
සුමුත්තාහං කණ්ඩමුණ්ඩස්ස අසෝකා අකුතෝභයා

369. රජතුමනි, ඔබ මට බොහෝම උපකාර කළා. මට හිත සුව පිණිසමයි ඔබ මෙහි ආවෙ. දැන් මං අර කන්මුඩු බල්ලාගෙන් නිදහස් වුනා. දැන් මට සෝකයක් නෑ. භයකුත් නෑ.

#### 370. තාහං දේව නමස්සාමි යාචාමි පඤ්ජලීකතා
භුඤ්ජ අමානුසේ කාමේ රම දේව මයා සහ

370. රජතුමනි, ඒ මං ඔබට නමස්කාර කරමි. ඇඳිලි බැඳගෙන මං ආයාචනා කරනවා. රජතුමනි, ඔබ මාත් සමඟ දිව්‍ය වූ කම්සුව විඳින්න එන්න.

#### 371. භුත්වා අමානුසේ කාමේ රමිතෝම්හි තයා සහ
තාහං සුභගේ යාචාමි ඛිප්පං පටිනයාහි ම‘න්ති.

371. සොඳුර, මා ඔබත් සමඟ දිව්‍ය වූ කම්සුව වින්ඳා. දැන් මං ඔබගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඉක්මනින්ම මාව නුවරට ඇරලවන්න කියලයි.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

#### කණ්ණමුණ්ඩපේතවත්ථු ද්වාදසමං.

දොළොස් වෙනි කණ්ණමුණ්ඩ ප්‍රේත වස්තුවයි.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn4_2-12/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M