« »

# ඛුද්දක නිකාය

# සුත්ත නිපාතෝ

## 2. පධාන සුත්තං

### 2. දිවි පුදා වීරිය වැඩූ අයුරු ගැන වදාළ දෙසුම

#### 427. තං මං පධානපහිතත්තං – නදිං නේරඤ්ජරං පති
විපරක්කම්ම ඣායන්තං – යෝගක්ඛේමස්ස පත්තියා

නේරංජර ගං තීරේ – පරදුවටම තබා දිවිය
අමා නිවන ලබනු පිණිස – දැඩි ලෙස වෑයම් කරමින්
නිරතුරුවම සමාධියම – වඩමින් සිටිනා මා වෙත

#### 428. නමුචි කරුණං වාචං – භාසමානෝ උපාගමී
කිසෝ ත්වමසි දුබ්බණ්ණෝ – සන්තිකේ මරණං තව

කරුණාබර බස් කියමින් – වසවත් මරු පැමිණියේය
“අයියෝ! ඔබ දැන් බොහො ලෙස – විරූපී වී ඇත කෙසඟව
සමීපයට පැමිණ සිටී – දැන් නම් ඔබගේ මරණය

#### 429. සහස්සභාගෝ මරණස්ස – ඒකංසෝ තව ජීවිතං
ජීව භෝ ජීවිතං සෙය්‍යෝ – ජීවං පුඤ්ඤානි කාහසි

“මරණය” වෙනුවෙන් ඔබගේ – දහසක් පංගුම පවතී
ජීවත් වන්නට තිබෙන්නේ – එහෙත් එකම පංගුවක්ය
පින්වත, ජීවත් වනු මැන – උතුම් දෙයකි මේ ජීවිතය
ජීවත් වී කළ හැකිමය – ඔබ හට නොයෙකුත් පින්කම්

#### 430. චරතෝව තේ බ්‍රහ්මචරියං – අග්ගිහුත්තඤ්ච ජුහනෝ
පහූතං චීයතේ පුඤ්ඤං – කිම්පධානේන කාහසි

ඔබ ඔය සුරකින බඹසර – සමඟ යාග හෝම කළොත්
රැස් කර ගන්නට පුළුවනි – ඔබටත් ලොකු ලොකු පින්කම්
පරදුවටම තබා දිවිය – ඔබ ගන්නා වෑයමෙන්ද
ඔබට තිබෙන පලේ කිම්ද?

#### 431. දුග්ගෝ මග්ගෝ පධානාය දුක්කරෝ දුරභිසම්භවෝ
ඉමා ගාථා භණං මාරෝ – අට්ඨා බුද්ධස්ස සන්තිකේ

පරදුවටම තබා දිවිය – යන මග නම් අපහසුමය
ඉතාම දුෂ්කර දෙයක්ය – අපහසුමය ඵල නෙළන්ට
බුදු සමිඳුන් ළඟට පැමිණ – මරු කීයේ මෙම ගාථා

#### 432. තං තථාවාදීනං මාරං – භගවා ඒතදබ්‍රවී
පමත්තබන්ධු පාපිම – යේනත්ථේන ඉධාගතෝ

එලෙසින් දොඩනා මරු හට – සමිඳාණෝ මෙසේ කීහ
ප්‍රමාද වූ හැමදෙනාගෙ – මිතුරා වූ පාපිෂ්ඨය
දැන් ඔබ පැමිණියේ මෙතන – ඔය අරමුණ සඳහාමය

#### 433. අණුමත්තේනපි පුඤ්ඤේන – අත්ථෝ මය්හං න විජ්ජති
යේසං ච අත්ථෝ පුඤ්ඤානං – තේ මාරෝ වත්තුමරහති

ඉතාම සුළු පිනෙකින්වත් – මා හට දැන් නොමැත පලක්
යම්කිසි කෙනෙකුට පිනෙකින් – වැඩක් තිබේනම් ඔහු වෙත
එයා ළඟට ගොස් මාරය – සුදුසුය ඔය කතා කීම

#### 434. අත්ථි සද්ධා තථා විරියං – පඤ්ඤා ච මම විජ්ජති
ඒවං මං පහිතත්තම්පි – කිං ජීව මම පුච්ඡසි

මා තුළ මේ කටයුතු ගැන – සද්ධාවද හොඳින් තිබේ
වීරිය හා ප්‍රඥාවද – මා තුළ මැනවින් දිස් වේ
දිවි පුදමින් මේ අයුරින් – මා වෑයම් කරන විටදි
ඇයි ඔබ මට පවසන්නේ – ජීවත් වන්නට කියමින්?

#### 435. නදීනමපි සෝතානි – අයං වාතෝ විසෝසයේ
කිඤ්ච මේ පහිතත්තස්ස – ලෝහිතං නූපසුස්සයේ

මගේ සිරුර පිසදාගෙන – හමමින් යන මේ සුළඟට
වියළවන්ට පුළුවනි අර – ගලා බසින සැඩ පහරද
ඉතින් මාත් දිවි පුදමින් – මෙතරම් වෙර වඩනා විට
කිම, මාගේ ලේ දහරද – එසේ නොයාවිද වියළී?

#### 436. ලෝහිතේ සුස්සමානම්හි – පිත්තං සෙම්හඤ්ච සුස්සති
මංසේසු ඛීයමානේසු – භිය්‍යෝ චිත්තං පසීදති
භිය්‍යෝ සති ච පඤ්ඤා ච – සමාධි මම තිට්ඨති

ලේ දහරත් වියළෙන විට – පිතත් සමඟ සෙම වියළේ
ඇඟ මස් සිඳිලා යනවිට – පහන් වේය සිත බොහොසේ
එවිට වැඩෙයි සිහි නුවණද – පිහිටයි මගේ සමාධියද

#### 437. තස්ස මේවං විහරතෝ – පත්තස්සුත්තමවේදනං
කාමේ නාපෙක්ඛතේ චිත්තං – පස්ස සත්තස්ස සුද්ධතං

වසන විටදි මේ අයුරින් – පරම වේදනාව දැනේ
එවිට තව තවත් මා සිත – නොපතන්නේමය කාමය
බලාගනුව, මේ ලෙස පවතින කෙනෙකුගෙ පිරිසිදු බව!

#### 438. කාමා තේ පඨමා සේනා – දුතියා අරති වුච්චති
තතියා ඛුප්පිපාසා තේ – චතුත්ථි තණ්හා පවුච්චති

පළවෙනි සේනාව ඔබේ – ලොවේ තිබෙන කාමයන්ය
කුසල් දහම්වල නොඇල්ම – සේනාවයි ඔබේ දෙවැනි
තුන්වන සේනාව ඔබේ – පිපාසයයි බඩගින්නයි
ලොවම බැඳෙන තණ්හාවට – සිව්වැනි සේනාව කියයි

#### 439. පඤ්චමී ථීනමිද්ධං තේ – ඡට්ඨා භීරු පවුච්චති
සත්තමී විචිකිච්ඡා තේ – මක්ඛෝ ථම්භෝ තේ අට්ඨමී

අලස බවින් යුතු නිදිමත – පස්වැනි සේනාව ඔබේ
සිතේ හැදෙන බීතභූත – හයවෙනි සේනාව කියයි
සදහම් ගැන ඇතිවෙන සැක – සත්වෙනි සේනා පිරිසය
දැඩිබව හා ගුණමකු බව – අටවැනි සේනාව කියයි

#### 440. ලාභෝ සිලෝකෝ සක්කාරෝ – මිච්ඡා ලද්ධෝ ච යෝ යසෝ
යෝ චත්තානං සමුක්කංසේ – පරේ ච අවජානති

ලාභද පැසසුම් සැළකිලි – බොරුවෙන් ලබනා යසසද
නවවැනි සේනාව නුඹේ
උස්කොට දක්වමින් තමා – අනිත් අයව පහතට ඇද
මානය යැයි කියනු ලැබේ – මේ දසවැනි සේනාවට

#### 441. ඒසා නමුචි තේ සේනා – කණ්හස්සාභිප්පහාරිණී
න තං අසූරෝ ජිනාති – ජෙත්වා ච ලභතේ සුඛං

නමුචි ය කෘෂ්ණ ය කියනා – පාපී මාරය, ඔබගේ
ලොව හැමටම පහර වදින – සේනාවේ බලනු රඟේ
සූර වීර නැති කෙනෙකුට – දිනා ගන්ට නම් නොහැකිය
එහෙත් දිනා ගත් කෙනාට – හැකිය අමා සැප ලබන්ට

#### 442. ඒස මුඤ්ජං පරිහරේ – ධීරත්ථු මම ජීවිතං
සංගාමේ මේ මතං සෙය්‍යෝ – යඤ්චේ ජීවේ පරාජිතෝ

මුදු තණ පත් හිසේ තබා – කියමි සපථ කරමින් මම
කෙලෙස් සහිත සිතකින් යුතු – දිවියට නින්දා වේවා!
කෙලෙස් යුද්ධයෙන් පැරදී – ජීවත් වෙනවාට වඩා
මැරී යාම උතුම්ය මට – මේ කෙලෙසුන් හා සටනින්

#### 443. පගාළ්හා එත්ථ න දිස්සන්ති – ඒකේ සමණබ්‍රාහ්මණා
තං ච මග්ගං න ජානන්ති – යේන ගච්ඡන්ති සුබ්බතා

ඇතැම් ශ්‍රමණ බමුණු පිරිස – හසුවුන විට මර සෙනඟට
සැබෑ ලෙසම පවතින තතු – දැකගන්නට අසමත් වේ
සදහම් පිළිවෙතින් යුතුව – යායුතු යම් මගක් වේද
නොදනිත්මය ඒ හැමදෙන – අමා නිවන් දෙන ඒ මග

#### 444. සමන්තා ධජිනිං දිස්වා – යුත්තං මාරං සවාහිනිං
යුද්ධාය පච්චුග්ගච්ඡාමි – මා මං ඨානා අචාවයි

කොඩිද හාත්පස නංවා – සේනා ඇති මරු පැමිණෙයි
පෙර මග බලමින් මෙහි මම – මරු හා යුදයට පිවිසෙමි
මට හිමි වී තිබෙන තැනින් – කිසිවිට මා නොසැලේවා!

#### 445. යං තේ තං නප්පසහති සේනං ලෝකෝ සදේවකෝ
තං තේ පඤ්ඤාය ගච්ඡාමි ආමං පත්තංව අස්මනා

ලෝකේ දෙව් මිනිසුන් හට – නොහැකිය මැඬලන්නට නම්
ඒ තොපගේ මාර සෙනඟ
එහෙත් දියුණු කළ නුවණින් – මැඬලමි මම මාරසෙනඟ
කළුගලකින් හොඳින් මඬින – අමු වූ මැටි පිඬක් විළස

#### 446. වසිං කරිත්වා සංකප්පං – සතිං ච සුප්පතිට්ඨිතං
රට්ඨා රට්ඨං විචරිස්සං – සාවකේ විනයං පුථු

හැම සිතිවිලි දමනය කොට – මැනවින් පිහිටුවා සිහිය
සැරි සරමින් යන්නෙමි මා – හැම ගමටම හැම රටටම
හික්මවන්නෙමී දහමේ – පින්වත් ශ්‍රාවක ජනයා

#### 447. තේ අප්පමත්තා පහිතත්තා – මම සාසනකාරකා
අකාමස්ස තේ ගමිස්සන්ති – යත්ථ ගන්ත්වා න සෝචරේ

මා කියනා දෙය අසමින් – ඒ අයුරින් හික්මෙනු ඇත
නොපමාවෙන් වසන ඔවුන් – පරදුවටම තබා දිවිද
මහත් වීරියක් අරගෙන – නිවන් මගේ බැසගනු ඇත
යම් තැනකට පැමිණුන විට – සෝක තැවුල් කිසිත් නැතිද
“නිවන” නමින් යුතු එතැනට – ඔවුන් සියළු දෙන යත්මය

#### 448. සත්තවස්සානි භගවන්තං – අනුබන්ධිං පදා පදං
ඕතාරං නාධිගච්ඡිස්සං – සම්බුද්ධස්ස සතීමතෝ

(මාරයා)

සත් වසරක් මුළුල්ලේම – තබනා හැම පියවරක්ම
සමිඳාණන්ගේ පසුපස – හඹාගිය නමුත් කිසිවිට
නොම හැකිවිය අල්ලගන්ට – කිසිම අයුරකින්ම දොසක්
මැනවින් සිහි නුවණ තිබෙන – ඒ බුදු සමිඳාණන් තුළ

#### 449. මේදවණ්ණංව පාසාණං – වායසෝ අනුපරියගා
අපෙත්ථ මුදු වින්දේම – අපි අස්සාදනා සියා

“මේද තෙලේ පාටින් යුතු – ගල් කුලකට දැක රැවටී
මෘදු බවකින් යුතු මෙහි ඇති – රසවත් බව විඳ ගන්නෙමු
සොම්නස අපි ලබාගනිමු – කියමින් අප සිතට අරන්
ඒ ගල වට කරකැවෙමින් – සිටිනා කපුටෙක් විලසින්”

#### 450. අලද්ධා තත්ථ අස්සාදං – වායසෙත්තෝ අපක්කමි
කාකෝව සේලං ආසජ්ජ – නිබ්බිජ්ජාපේම ගෝතමං

ලබා ගන්ට බැරි වූ විට – සිතා ගත්ත කිසි සතුටක්
ඒ ගල්කුල මතම හැපී – පියඹා ඈතට ඉගිලුන
කපුටු මෝඩයෙක් විලසේ – මමත් ගොසින් හැප්පෙන්නට
ගෞතමයන් සමඟ මෙසේ – පැරද පලායන්නෙමු අපි

#### 451. තස්ස සෝකපරේතස්ස – වීණා කච්ඡා අභස්සථ
තතෝ සෝ දුම්මනෝ යක්ඛෝ – තත්ථේවන්තරධායථාති

සෝක සිතින් මඩනා ලද – ඒ මරුගේ කිසිල්ලෙන්ද
වීණාව වැටුනා ගිලිහී!
දුෂ්ට වූ සිතින් යුතු වූ – ඒ පව් ඇති යක්ෂ තෙමේ
අතුරුදහන් වුණා එහිම.

#### පධාන සුත්තං නිට්ඨිතං.

දිවි පුදා වෙර වැඩූ අයුරු ගැන වදාළ දෙසුම නිමා විය.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn2_3-2/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M