« »

# අංගුත්තර නිකාය

# තික නිපාතෝ

## 3.1.3.10.

#### තයෝ’මේ භික්ඛවේ පුග්ගලා සන්තෝ සංවිජ්ජමානා ලෝකස්මිං. කතමේ තයෝ? අවකුජ්ජපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ, උච්ඡංගපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ, පුථුපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ.

පින්වත් මහණෙනි, මේ පුද්ගලයින් තුන් දෙනෙක් ලෝකයේ දකින්නට ලැබෙනවා. ඒ තුන් දෙනා කවුද? අවකුජ්ජපඤ්ඤා පුද්ගලයා, උච්ඡංගපඤ්ඤා පුද්ගලයා, පුථුපඤ්ඤා පුද්ගලයා.

#### කතමෝ ච භික්ඛවේ, අවකුජ්ජපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ? ඉධ භික්ඛවේ, ඒකච්චෝ පුග්ගලෝ ආරාමං ගන්තා හෝති අභික්ඛණං භික්ඛූනං සන්තිකේ ධම්මස්සවණාය. තස්ස භික්ඛූ ධම්මං දේසෙන්ති ආදිකල්‍යාණං, මජ්ඣේකල්‍යාණං, පරියෝසානකල්‍යාණං, සාත්ථං, සව්‍යඤ්ජනං, කේවලපරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙන්ති. සෝ තස්මිං ආසනේ නිසින්නෝ තස්සා කථාය නේව ආදිං මනසි කරෝති, න මජ්ඣං මනසි කරෝති, න පරියෝසානං මනසි කරෝති. වුට්ඨිතෝපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය නේව ආදිං මනසි කරෝති, න මජ්ඣං මනසි කරෝති, න පරියෝසානං මනසි කරෝති. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ, කුම්භෝ නික්කුජ්ජෝ, තත්‍ර උදකං ආසිත්තං විවට්ටති, නෝ සණ්ඨාති. ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ, ඉධේකච්චෝ පුග්ගලෝ ආරාමං ගන්තා හෝති අභික්ඛණං භික්ඛූනං සන්තිකේ ධම්මස්සවනාය. තස්ස භික්ඛූ ධම්මං දේසෙන්ති, ආදිකල්‍යාණං, මජ්ඣේකල්‍යාණං, පරියෝසානකල්‍යාණං, සාත්ථං, සබ්‍යඤ්ජනං, කේවලපරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙන්ති. සෝ තස්මිං ආසනේ නිසින්නෝ තස්සා කථාය නේව ආදිං මනසි කරෝති, න මජ්ඣං මනසි කරෝති, න පරියෝසානං මනසි කරෝති. වුට්ඨිතෝපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය නේවාදිං මනසි කරෝති, න මජ්ඣං මනසි කරෝති, න පරියෝසානං මනසි කරෝති. අයං වුච්චති භික්ඛවේ, අවකුජ්ජපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ.

පින්වත් මහණෙනි, අවකුජ්ජපඤ්ඤා (යටට හැර වූ නුවණ ඇති) පුද්ගලයා කවුද? පින්වත් මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් කෙනෙක් භික්ෂූන් වෙත බණ ඇසීම පිණිස නිතර නිතර ආරාමයට යනවා. ඔහුට ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා ආරම්භය යහපත් වූත්, මැද යහපත් වූත්, අවසානය යහපත් වූත්, අර්ථ සහිත වූත්, යහපත් පද ගැළපීමෙන් යුතු වූත්, මුළුමණින්ම සම්පූර්ණ වූ පිරිසිදු නිවන් මඟ සහිත ධර්මය දේශනා කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආසනයේ සිටින්නේ නමුත්, ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරන්නේ නෑ. මැද සිහිකරන්නේ නෑ. අවසානය සිහිකරන්නේ නෑ. ඒ ආසනයෙන් නැගී සිටිය විට දී වත් ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරන්නේ නෑ. මැද සිහිකරන්නේ නෑ. අවසානය සිහිකරන්නේ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, ඒක හරියට මෙන්න මේ වගේ දෙයක්. මුනින් අතට හරවපු කලයක් තියෙනවා. ඒකට වතුර වත්කළ විට පිටතට ගලා යනවා. රැඳී පවතින්නේ නෑ. අන්න ඒ වගේ තමයි පින්වත් මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් කෙනෙක් භික්ෂූන් වෙත බණ ඇසීම පිණිස නිතර නිතර ආරාමයට යනවා. ඔහුට ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා ආරම්භය යහපත් වූත්, මැද යහපත් වූත්, අවසානය යහපත් වූත්, අර්ථ සහිත වූත්, යහපත් පද ගැළපීමෙන් යුතු වූත්, මුළුමනින්ම සම්පූර්ණ වූ පිරිසිදු නිවන් මග සහිත ධර්මය දේශනා කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආසනයේ සිටින්නේ නමුත්, ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරන්නේ නෑ. මැද සිහිකරන්නේ නෑ. අවසානය සිහිකරන්නේ නෑ. ඒ ආසනයෙන් නැගී සිටිය විට දී වත් ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරන්නේ නෑ. මැද සිහිකරන්නේ නෑ. අවසානය සිහිකරන්නේ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, මොහුට තමයි අවකුජ්ජපඤ්ඤා පුද්ගලයා කියලා කියන්නේ.

#### කතමෝ ච භික්ඛවේ, උච්ඡංගපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ? ඉධ භික්ඛවේ, ඒකච්චෝ පුග්ගලෝ ආරාමං ගන්තා හෝති අභික්ඛණං භික්ඛූනං සන්තිකේ ධම්මස්සවණාය. තස්ස භික්ඛූ ධම්මං දේසෙන්ති ආදිකල්‍යාණං, මජ්ඣේකල්‍යාණං, පරියෝසානකල්‍යාණං, සාත්ථං, සබ්‍යඤ්ජනං, කේවලපරිපුණ්ණං, පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙන්ති. සෝ තස්මිං ආසනේ නිසින්නෝ තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරෝති, මජ්ඣම්පි මනසි කරෝති, පරියෝසානම්පි මනසි කරෝති. වුට්ඨිතෝපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය නේවාදිං මනසි කරෝති, න මජ්ඣං මනසි කරෝති, න පරියෝසානං මනසි කරෝති. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ, පුරිසස්ස උච්ඡංගේ නානාඛජ්ජකානි ආකිණ්ණානි තිලා තණ්ඩුලා මෝදකා බදරා, සෝ තම්හා ආසනා වුට්ඨහන්තෝ සතිසම්මෝසා පකිරෙය්‍ය. ඒවමේව ඛෝ භික්ඛවේ, ඉධේකච්චෝ පුග්ගලෝ ආරාමං ගන්තා හෝති අභික්ඛණං භික්ඛූනං සන්තිකේ ධම්මස්සවණාය. තස්ස භික්ඛූ ධම්මං දේසෙන්ති ආදිකල්‍යාණං, මජ්ඣේකල්‍යාණං, පරියෝසානකල්‍යාණං, සාත්ථං, සබ්‍යඤ්ජනං, කේවලපරිපුණ්ණං, පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙන්ති. සෝ තස්මිං ආසනේ නිසින්නෝ තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරෝති, මජ්ඣම්පි මනසි කරෝති, පරියෝසානම්පි මනසි කරෝති, වුට්ඨිතෝපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය නේව ආදිං මනසි කරෝති, න මජ්ඣං මනසි කරෝති, න පරියෝසානං මනසි කරෝති. අයං වුච්චති භික්ඛවේ, උච්ඡංගපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ.

පින්වත් මහණෙනි, උච්ඡංගපඤ්ඤා (ඔඩොක්කුවේ නුවණ ඇති) පුද්ගලයා කවුද? පින්වත් මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් කෙනෙක් භික්ෂූන් වෙත බණ ඇසීම පිණිස නිතර නිතර ආරාමයට යනවා. ඔහුට ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා ආරම්භය යහපත් වූත්, මැද යහපත් වූත්, අවසානය යහපත් වූත්, අර්ථ සහිත වූත්, යහපත් පද ගැළපීමෙන් යුතු වූත්, මුළුමනින්ම සම්පූර්ණ වූ පිරිසිදු නිවන් මග සහිත ධර්මය දේශනා කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආසනයේ සිටින විට ඒ ධර්ම කථාවේ මුලත් සිහිකරනවා. මැදත් සිහිකරනවා. අවසානයත් සිහිකරනවා. ඒ ආසනයෙන් නැගී සිටිය විට දී ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරන්නේ නෑ. මැද සිහිකරන්නේ නෑ. අවසානය සිහිකරන්නේ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, ඒක හරියට මෙන්න මේ වගේ දෙයක්. පුරුෂයෙකුගේ ඔඩොක්කුවේ තල, සහල්, අග්ගලා ඩෙබර ආදී නොයෙක් කෑ යුතු දේවල් පිරී තියෙනවා. නමුත් ඔහු කල්පනාවකින් තොරව නැගිටින විට දී අර සියල්ල බිම විසිරිලා යනවා. අන්න ඒ වගේ තමයි පින්වත් මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් කෙනෙක් භික්ෂූන් වෙත බණ ඇසීම පිණිස නිතර නිතර ආරාමයට යනවා. ඔහුට ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා ආරම්භය යහපත් වූත්, මැද යහපත් වූත්, අවසානය යහපත් වූත්, අර්ථ සහිත වූත්, යහපත් පද ගැළපීමෙන් යුතු වූත්, මුළුමනින්ම සම්පූර්ණ වූ පිරිසිදු නිවන් මඟ සහිත ධර්මය දේශනා කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආසනයේ සිටින විට ඒ ධර්ම කථාවේ මුලත් සිහිකරනවා. මැදත් සිහිකරනවා. අවසානයත් සිහිකරනවා. ඒ ආසනයෙන් නැගී සිටිය විට දී ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරන්නේ නෑ. මැද සිහිකරන්නේ නෑ. අවසානය සිහිකරන්නේ නෑ. පින්වත් මහණෙනි, මොහුට තමයි උච්ඡංගපඤ්ඤා පුද්ගලයා කියල කියන්නේ.

#### කතමෝ ච භික්ඛවේ, පුථුපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ? ඉධ භික්ඛවේ, ඒකච්චෝ පුග්ගලෝ ආරාමං ගන්තා හෝති අභික්ඛණං භික්ඛූනං සන්තිකේ ධම්මස්සවණාය. තස්ස භික්ඛූ ධම්මං දේසෙන්ති ආදිකල්‍යාණං, මජ්ඣේකල්‍යාණං, පරියෝසානකල්‍යාණං, සාත්ථං, සබ්‍යඤ්ජනං, කේවලපරිපුණ්ණං, පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙන්ති. සෝ තස්මිං ආසනේ නිසින්නෝ තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරෝති, මජ්ඣම්පි මනසි කරෝති, පරියෝසානම්පි මනසි කරෝති. වුට්ඨිතෝපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරෝති, මජ්ඣම්පි මනසි කරෝති, පරියෝසානම්පි මනසි කරෝති. සෙය්‍යථාපි භික්ඛවේ, කුම්භෝ උක්කුජ්ජෝ, තත්‍ර උදකං ආසිත්තං සණ්ඨාති නෝ විවට්ටති. ඒවමේවං ඛෝ භික්ඛවේ, ඉධේකච්චෝ පුග්ගලෝ ආරාමං ගන්තා හෝති අභික්ඛණං භික්ඛූනං සන්තිකේ ධම්මස්සවණාය. තස්ස භික්ඛූ ධම්මං දේසෙන්ති ආදිකල්‍යාණං, මජ්ඣේකල්‍යාණං, පරියෝසානකල්‍යාණං, සාත්ථං, සව්‍යඤ්ජනං, කේවලපරිපුණ්ණං, පරිසුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙන්ති. සෝ තස්මිං ආසනේ නිසින්නෝ තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරෝති, මජ්ඣම්පි මනසි කරෝති, පරියෝසානම්පි මනසි කරෝති. වුට්ඨිතෝපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරෝති, මජ්ඣම්පි මනසි කරෝති, පරියෝසානම්පි මනසි කරෝති. අයං වුච්චති භික්ඛවේ, පුථුපඤ්ඤෝ පුග්ගලෝ. ඉමේ ඛෝ භික්ඛවේ, තයෝ පුග්ගලා සන්තෝ සංවිජ්ජමානා ලෝකස්මින්ති.

පින්වත් මහණෙනි, පුථුපඤ්ඤා (පළල් වූ නුවණ ඇති) පුද්ගලයා කවුද? පින්වත් මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් කෙනෙක් භික්ෂූන් වෙත බණ ඇසීම පිණිස නිතර නිතර ආරාමයට යනවා. ඔහුට ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා ආරම්භය යහපත් වූත්, මැද යහපත් වූත්, අවසානය යහපත් වූත්, අර්ථ සහිත වූත්, යහපත් පද ගැළපීමෙන් යුතු වූත්, මුළුමනින්ම සම්පූර්ණ වූ පිරිසිදු නිවන් මග සහිත ධර්මය දේශනා කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආසනයේ සිටින විට ඒ ධර්ම කථාවේ මුලත් සිහිකරනවා. මැදත් සිහිකරනවා. අවසානයත් සිහිකරනවා. ඒ ආසනයෙන් නැගී සිටිය විට දී ද, ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරනවා. මැද සිහිකරනවා. අවසානය සිහිකරනවා. පින්වත් මහණෙනි, ඒක හරියට මෙන්න මේ වගේ දෙයක්. උඩු අතට හරවපු කලයක් තියෙනවා. ඒකට වතුර වත්කළ විට රැඳී පවතිනවා. පිටතට ගලා යන්නේ නෑ. අන්න ඒ වගේ තමයි පින්වත් මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් කෙනෙක් භික්ෂූන් වෙත බණ ඇසීම පිණිස නිතර නිතර ආරාමයට යනවා. ඔහුට ඒ භික්ෂූන් වහන්සේලා ආරම්භය යහපත් වූත්, මැද යහපත් වූත්, අවසානය යහපත් වූත්, අර්ථ සහිත වූත්, යහපත් පද ගැළපීමෙන් යුතු වූත්, මුළුමණින්ම සම්පූර්ණ වූ පිරිසිදු නිවන් මග සහිත ධර්මය දේශනා කරනවා. ඉතින් ඔහු ඒ ආසනයේ සිටින විට ඒ ධර්ම කථාවේ මුලත් සිහිකරනවා. මැදත් සිහිකරනවා. අවසානයත් සිහිකරනවා. ඒ ආසනයෙන් නැගී සිටිය විට දී ද, ඒ ධර්ම කථාවේ මුල සිහිකරනවා. මැද සිහිකරනවා. අවසානය සිහිකරනවා. පින්වත් මහණෙනි, මොහුට තමයි පුථුපඤ්ඤා පුද්ගලයා කියල කියන්නේ. පින්වත් මහණෙනි, මේ තමයි මේ ලෝකයේ දකින්නට ලැබෙන පුද්ගලයන් තුන් දෙනා.

#### අවකුජ්ජපඤ්ඤෝ පුරිසෝ දුම්මේධෝ අවිචක්ඛණෝ,
අභික්ඛණම්පි චේ හෝති ගන්තා භික්ඛූන සන්තිකේ.

ප්‍රඥා රහිත වූ නුවණින් විමසීමෙන් තොර වූ යටට හැර වූ නුවණ ඇති අවකුජ්ජපඤ්ඤා පුද්ගලයා ඉදින් නිතර නිතර නමුත් භික්ෂූන් සමීපයට බණ ඇසීමට ගියද,

#### ආදිං කථාය මජ්ඣඤ්ච පරියෝසානඤ්ච තාදිසෝ,
උග්ගහේතුං න සක්කෝති පඤ්ඤා හිස්ස න විජ්ජති.

ඔහු ඒ ධර්ම කථාවේ මුල හෝ මැද හෝ අවසානය හෝ ඉගෙන ගන්නට හැකියාව ඇති නොකර ගනී. ඔහු තුළ ප්‍රඥාව දිස්වන්නේ නෑ.

#### උච්ඡංගපඤ්ඤෝ පුරිසෝ සෙය්‍යෝ ඒතේන වුච්චති,
අභික්ඛණම්පි චේ හෝති ගන්තා භික්ඛූන සන්තිකේ.

ඔඩොක්කුවේ නුවණ ඇති හෙවත්, උච්ඡංගපඤ්ඤා පුරුෂයා අර පුද්ගලයාට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ යැයි කියන්න පුළුවනි. ඉදින් ඔහුට නිතර නිතර දහම් ඇසීමට භික්ෂූන් සමීපයට ගියද,

#### ආදිං කථාය මජ්ඣඤ්ච පරියෝසානඤ්ච තාදිසෝ,
නිසින්නෝ ආසනේ තස්මිං උග්ගහෙත්වාන බ්‍යඤ්ජනං,
වුට්ඨිතෝ නප්පජානාති ගහිතම්පිස්ස මුස්සති.

ඔහු ආසනයේ හිඳිමින් ධර්ම කථාවේ මුලත්, මැදත්, අගත් ඉගෙන එහි දහම් පදයන් දරාගෙන සිටියත්, නැගී සිටින විට දී, ඒ ඇසූ දේ ගැන දන්නේ නෑ. සිතට ගත්තු දේ නැති වෙලා යනවා.

#### පුථුපඤ්ඤෝ ච පුරිසෝ සෙය්‍යෝ ඒතේහි වුච්චති,
අභික්ඛණම්පි චේ හෝති ගන්තා භික්ඛූන සන්තිකේ.

පළල් ප්‍රඥා ඇති පුථුපඤ්ඤා පුරුෂයා අර දෙදෙනාටම වඩා ශ්‍රේෂ්ඨයි කියලයි කියන්නේ. ඔහුද භික්ෂූන් සමීපයට නිතර නිතර බණ ඇසීමට යයි.

#### ආදිං කථාය මජ්ඣඤ්ච පරියෝසානඤ්ච තාදිසෝ,
නිසින්නෝ ආසනේ තස්මිං උග්ගහෙත්වාන බ්‍යඤ්ජනං.

ඔහු ආසනයේ හිඳිමින් ධර්ම කථාවේ මුලත්, මැදත්, අගත් ඉගෙන ගෙන එහි දහම් පදයන් දරාගෙන ඉන්නවා.

#### ධාරේති සෙට්ඨසංකප්පෝ අව්‍යග්ගමනසෝ නරෝ,
ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නෝ දුක්ඛස්සන්තකරෝ සියාති.

ශ්‍රේෂ්ඨ සංකල්පනා දරා සිටින ධර්මයෙහි සැක රහිත සිත් ඇති ඒ මනුෂ්‍යයා ධර්මානුධර්ම ප්‍රතිපදාවෙහි යෙදෙමින් සංසාර දුක කෙළවර කරන කෙනෙක් වෙනවා.

#### පුග්ගලවග්ගෝ තතියෝ.

තුන්වෙනි පුද්ගල වර්ගයයි.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/an1_3-1-3-10/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M