« »

# අංගුත්තර නිකාය

# ඡක්ක නිපාතෝ

## 6.1.5.1. නාග සුත්තං

### 6.1.5.1. ශ්‍රේෂ්ඨ සත්වයා ගැන වදාළ දෙසුම

#### 43. ඒකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජේතවනේ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමේ. අථ ඛෝ භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථියං පිණ්ඩාය පාවිසි. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාත පටික්කන්තෝ ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තේසි:

එක් සමයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම් වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පෙරවරුවෙහි සිවුරු හැඳ පොරොවාගෙන පාත්‍රය හා සිවුර ගෙන සැවැත් නුවරට පිඬු පිණිස පිවිසි සේක. සැවැත් නුවර පිණ්ඩපාතයෙහි වැඩම කොට පසුබත් කාලයෙහි පිණ්ඩපාතයෙන් වැළකී පෙරළා වැඩම කොට ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ ඇමතූ සේක.

#### “ආයාමානන්ද, යේන පුබ්බාරාමෝ මිගාරමාතුපාසාදෝ තේනුපසංකමිස්සාම දිවාවිහාරායා”ති.

“යමු ආනන්දයෙනි, පූර්වාරාමය නම් වූ මිගාරමාතු ප්‍රාසාදය කරා දිවාවිහරණය පිණිස එළඹෙමු.”

#### “ඒවං, භන්තේ”ති ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවතෝ පච්චස්සෝසි.

“එසේ ය ස්වාමීනී” යි ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්හ.

#### අථ ඛෝ භගවා ආයස්මතා ආනන්දේන සද්ධිං යේන පුබ්බාරාමෝ මිගාරමාතුපාසාදෝ තේනුපසංකමි. අථ ඛෝ භගවා සායන්හසමයං පතිසල්ලානා වුට්ඨිතෝ ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තේසි:

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ සමඟ පූර්වාරාමය නම් වූ මිගාරමාතු ප්‍රාසාදය කරා වැඩි සේක. එකල්හී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සවස් වරුවෙහි භාවනාවෙන් නැගිට ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ ඇමතූ සේක.

#### “ආයාමානන්ද, යේන පුබ්බකොට්ඨකෝ තේනුපසංකමිස්සාම ගත්තානි පරිසිඤ්චිතුන්”ති.

“යමු ආනන්දයෙනි, පූර්වකොට්ඨක නම් වූ නහනතොට කරා පැන්පහසු වීම පිණිස යමු.”

#### “ඒවං භන්තේ’ති ඛෝ ආයස්මා ආනන්දෝ භගවතෝ පච්චස්සෝසි”

“එසේ ය ස්වාමීනී” යි ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්හ.

#### අථ ඛෝ භගවා ආයස්මතා ආනන්දේන සද්ධිං යේන පුබ්බකොට්ඨකෝ තේනුපසංකමි ගත්තානි පරිසිඤ්චිතුං. පුබ්බකොට්ඨකේ ගත්තානි පරිසිඤ්චිත්වා පච්චුත්තරිත්වා ඒකචීවරෝ අට්ඨාසි ගත්තානි පුබ්බාපයමානෝ.

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් ආනන්දයන් වහන්සේ සමඟ පූර්වකොට්ඨක නම් වූ නහනතොට කරා පැන්පහසු වීම පිණිස වැඩිසේක. පූර්වකොට්ඨකයෙහි පැන්පහසු වී ගොඩ වී අඳන සිවුර ඇති ව සිරුරෙහි තෙත සිඳවමින් වැඩසිටි සේක.

#### තේන ඛෝ පන සමයේන රඤ්ඤෝ පසේනදිස්ස කෝසලස්ස ‘සේතෝ’ නාම නාගෝ මහාතූරියතාලිතවාදිතේන පුබ්බකොට්ඨකා පච්චුත්තරති. අපිස්සු තං ජනෝ දිස්වා ඒවමාහ:

එසමයෙහි පසේනදී කෝසල රජුගේ ශ්වේත නම් වූ හස්තිරාජයා මහා තූර්ය තාලම් ආදී වාද්‍යයෙන් යුක්ත ව පූර්වකොට්ඨකයෙන් ගොඩට එයි. එය දුටු ජනයා මෙසේ පවසයි.

#### “අභිරූපෝ වත භෝ රඤ්ඤෝ නාගෝ, දස්සනීයෝ වත භෝ රඤ්ඤෝ නාගෝ, පාසාදිකෝ වත භෝ,රඤ්ඤෝ නාගෝ, කායුපපන්නෝ වත භෝ රඤ්ඤෝ නාගෝ”ති.

‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් රජුගේ හස්තිනාගයා ඉතා රූපවත් නොවැ. භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් රජුගේ හස්තිනාගයා ඉතා දර්ශනීය නොවැ. භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් රජුගේ හස්තිනාගයා දුටුවන් පහදනවා නොවැ. භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් රජුගේ හස්තිනාගයා පිරිපුන් කයින් යුක්ත නොවැ’ යි.

#### ඒවං වුත්තේ ආයස්මා උදායී භගවන්තං ඒතදවෝච: “හත්ථිමේව නු ඛෝ භන්තේ මහන්තං බ්‍රෑහන්තං කායුපපන්නං ජනෝ දිස්වා ඒවමාහ: නාගෝ වත භෝ නාගෝති: උදාහු අඤ්ඤම්ප කඤ්චි මහන්තං බ්‍රෑහන්තං කායුපපන්නං ජනෝ දිස්වා ඒවමාහ: නාගෝ වත භෝ නාගෝති?”

මෙසේ ජනයා පැවසූ කල්හී ආයුෂ්මත් උදායී තෙරණුවෝ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය පැවසූහ.

“ස්වාමීනී, ආරෝහපරිනාහයෙන් යුතු පිරිපුන් සිරුරක් ඇති හස්තිරාජයෙකුම දැකීමෙන් ජනයා මෙසේ කියන්නේ ද? එනම් ‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් ම මේ ශ්‍රේෂ්ඨ සත්වයා නාගයෙකි’ යි. එසේ නැතහොත් වෙනත් ආරෝහපරිනාහ සම්පන්න පිරිපුන් සිරුරු ඇති සත්වයෙකුත් දැක ‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් ම මේ ශ්‍රේෂ්ඨ සත්වයා නාගයෙකි’ යි කියන්නේ ද?”

#### හත්ථිම්පි ඛෝ උදායි මහන්තං බ්‍රෑහන්තං කායුපපන්නං ජනෝ දිස්වා ඒවමාහ: “නාගෝ වත භෝ නාගෝ”ති. අස්සම්පි ඛෝ උදායි ….(පෙ)…. ගෝණම්පි ඛෝ උදායි ….(පෙ)…. උරගම්පි ඛෝ උදායි ….(පෙ)…. රුක්ඛම්පි ඛෝ උදායි ….(පෙ)…. මනුස්සම්පි ඛෝ උදායි, මහන්තං බ්‍රෑහන්තං කායුපපන්නං ජනෝ දිස්වා ඒවමාහ: “නාගෝ වත භෝ නාගෝ”ති. අපි ච උදායි යෝ සදේවකේ ලෝකේ සමාරකේ සබ්‍රහ්මකේ, සස්සමණබ්‍රාහ්මණියා පජාය සදේවමනුස්සාය “ආගුං න කරෝති කායේන වාචාය මනසා, තමහං නාගෝ”ති බ්‍රෑමීති.

“උදායී, ආරෝහපරිනාහයෙන් යුතු පිරිපුන් සිරුරක් ඇති හස්තිරාජයෙකුත් දැක ජනයා මෙසේ කියන්නේ ය. එනම් ‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් ම මේ ශ්‍රේෂ්ඨ සත්වයා නාගයෙකි’ යි. එසේ ම උදායී, අශ්වයෙකුත් දැක ….(පෙ)…. එසේ ම උදායී, ගවයෙකුත් දැක ….(පෙ)…. එසේ ම උදායී, උරගයෙකුත් දැක ….(පෙ)…. එසේ ම උදායී, වෘක්ෂයකුත් දැක ….(පෙ)…. එසේ ම උදායී, ආරෝහ පරිනාහයෙන් යුතු පිරිපුන් සිරුරක් ඇති මිනිසෙකුත් දැක ජනයා මෙසේ කියන්නේ ය. එනම් ‘භවත්නි, ඒකාන්තයෙන් ම මේ ශ්‍රේෂ්ඨ සත්වයා නාගයෙකි’ යි. වැලිදු උදායී, යමෙක් දෙවියන් සහිත මරුන් සහිත බඹුන් සහිත ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයින් සහිත දෙව් මිනිස් ප්‍රජාවෙන් යුතු ලෝකයෙහි කයෙන්, වචනයෙන්, මනසින් අකුසල් නොකරයි ද, මම ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨ සත්වයා හෙවත් නාගයා යැයි කියමි.”

#### අච්ඡරියං භන්තේ, අබ්භුතං භන්තේ, යාව සුභාසිතමිදං භන්තේ, භගවතා “අපි ච උදායි, යෝ සදේවකේ ලෝකේ සමාරකේ සබ්‍රහ්මකේ, සස්සමණබ්‍රාහ්මණියා පජාය සදේවමනුස්සාය, ආගුං න කරෝති කායේන වාචාය මනසා, තමහං නාගෝති බ්‍රෑමී”ති. ඉදඤ්ච පනාහං භන්තේ, භගවතෝ සුභාසිතං ඉමාහි ගාථාහි අනුමෝදාමි:

“ස්වාමීනී, ආශ්චර්යයකි! ස්වාමීනී, අද්භූතයෙකි! ‘වැලිදු උදායී, යමෙක් දෙවියන් සහිත මරුන් සහිත බඹුන් සහිත ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයින් සහිත දෙව් මිනිස් ප්‍රජාවෙන් යුතු ලෝකයෙහි කයෙන්, වචනයෙන්, මනසින් අකුසල් නොකරයි ද, මම ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨ සත්වයා හෙවත් නාගයා යැයි කියමි’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලද්දේ මොනතරම් සුභාෂිතයක් ද? ස්වාමීනී, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ මේ සුභාෂිතය මම මේ ගාථාවන්ගෙන් අනුමෝදන් වෙමි.

(ගාථා)

#### මනුස්සභූතං සම්බුද්ධං අත්තදන්තං සමාහිතං
ඉරියමානං බ්‍රහ්මපථේ චිත්තස්සූපසමේ රතං.

මනුෂ්‍ය වූ ම සම්බුදුරජහු තමන්වහන්සේ දමනය වූ සේක්, සමාහිත වූ සේක්, බ්‍රහ්මපථය නම් වූ ශ්‍රේෂ්ඨ මගෙහි වැඩවසන සේක්, සිත සංසිඳවීමෙහි ඇලී සිටින සේක.

#### යං මනුස්සා නමස්සන්ති සබ්බධම්මාන පාරගුං,
දේවාපි නං නමස්සන්ති ඉති මේ අරහතෝ සුතං.

සියළු ධර්මයන්ගෙන් පරතෙරට වැඩි ඒ ශ්‍රේෂ්ඨ බුදුරජුන් දැක මිනිස්සු වන්දනා කරති. අරහත් වූ බුදුරජුන්ගෙන් මා විසින් අසන ලද්දේ උන්වහන්සේට දෙවියෝ පවා වන්දනා කරති යි යන කරුණ යි.

#### සබ්බසඤ්ඤෝජනාතීතං වනා නිබ්බානමාගතං
කාමේහි නෙක්ඛම්මරතං මුත්තං සේලාව කඤ්චනං.

සියළු සංයෝජනයන් ඉක්මවා ගිය කෙලෙස් වනයෙන් නිවනට පැමිණි කාමයන්ගෙන් නික්ම ගිය නෙක්ඛම්මයෙහි ඇලී වසන සම්බුදුරජුන් ගල් පර්වතයකින් ගිලිහී වැටෙන රනක් සෙයින් බබලන සේක.

#### සබ්බේ අච්චරුචී නාගෝ හිමවා වඤ්ඤේ සිලුච්චයේ
සබ්බේසං නාගනාමානං සච්චනාමෝ අනුත්තරෝ.

අන්‍ය පර්වතයන් ඉක්මවා දිලෙන හිමවත් පව්ව සෙයින් බුද්ධ නම් වූ නාග තෙමේ නාග යන නම් ඇති සියල්ලන් අතුරින් සත්‍ය නාම වූ බුදුරජ අනුත්තර වන සේක.

#### නාගං වෝ කිත්තයිස්සාමි නහි ආගුං කරෝති සෝ
සෝරච්චං අවිහිංසා ච පාදා නාගස්ස තේ දුවේ.

ඔබවහන්සේට මම නාගයා යැයි ගුණ කියන්නෙමි. ඒ ශ්‍රේෂ්ඨ සත්ව තෙමේ කිසි අකුසලයක් නොකරයි. පිරිසිදු සිල්ගුණයෙන් යුතු සුරත භාවයෙන් ද, කරුණාවෙන් යුතු අහිංසාවෙන් ද ඒ ශ්‍රේෂ්ඨ නාගයාගේ ඉදිරි දෙපා සමන්විත වෙයි.

#### තපෝ ච බ්‍රහ්මචරියං චරණා නාගස්ස ත්‍යාපරේ
සද්ධාහත්ථෝ මහානාගෝ උපෙක්ඛාසේතදන්තවා.

ධුතාංගයෙන් යුතු තපසින් ද, උතුම් බඹසරින් ද ඒ ශ්‍රේෂ්ඨ නාගයාගේ පසු දෙපා සමන්විත වෙයි. ඒ මහා නාග තෙමේ ශ්‍රද්ධාව නැමැති සොඬ ඇත්තේ ය. උපේක්ෂාව නැමැති සුදු දළ ඇත්තේ ය.

#### සති ගීවා සිරෝ පඤ්ඤා වීමංසා ධම්මචිත්තනා
ධම්මකුච්ඡිසමාවාපෝ විවේකෝ තස්ස වාලධි.

ඒ මහා නාගයාගේ සතිය නැමැති ගෙල ඇත්තේ ය. ප්‍රඥාව නැමැති සිරස ඇත්තේ ය. දහම් විමසීම නැමැති සොඬ අග ඇත්තේ ය. ධර්මය නැමැති කුස ඇත්තේ ය. විවේකය නැමැති වලිගයක් ද ඔහුට ඇත්තේ ය.

#### සෝ ඣායී අස්සාසරතෝ අජ්ඣත්තං සුසමාහිතෝ
ගච්ඡං සමාහිතෝ නාගෝ ඨිතෝ නාගෝ සමාහිතෝ.

ඒ මහා නාග තෙමේ ධ්‍යාන වඩයි. ආධ්‍යාත්මයෙහි මැනැවින් සංසිඳී ආශ්වාසයෙහි ඇලී සිටියි. ඒ නාග තෙමේ සමාහිත සිතින් යන්නේ ය. ඒ නාග තෙමේ සමාහිත සිතින් සිටින්නේ ය.

#### සෙය්‍යං සමාහිතෝ නාගෝ නිසින්නෝපි සමාහිතෝ
සබ්බත්ථ සංවුතෝ නාගෝ ඒසා නාගස්ස සම්පදා.

සැතපුණේ ද නාග තෙමේ සමාහිත සිත් ඇත්තේ ය. හිඳින්නේ ද සමාහිත සිත් ඇත්තේ ය. හැම තැන්හි ම නාග තෙමේ සංවර ව සිටින්නේ ය. මෙය නාගයාගේ පරිපූර්ණ බව යි.

#### භුඤ්ජති අනවජ්ජානි සාවජ්ජානි න භුඤ්ජති
ඝාසං අච්ඡාදනං ලද්ධා සන්නිධිං පරිවජ්ජයේ.

හේ නිවැරදි දෙයක් වළඳයි. වැරදි දෙයක් නොවළඳයි. ආහාර වස්ත්‍ර ආදිය ලැබ එහි රැස් කොට තැබීම දුරලයි.

#### සඤ්ඤෝජනං අණුං ථුලං සබ්බං ඡෙත්වාන බන්ධනං
යේන යේනේව ගච්ඡති අනපෙක්ඛෝ’ව ගච්ඡති.

කුඩා මහත් සියළු සංයෝජනයන්, බන්ධනයන් සිඳ දමා යම් යම් දිශාවකට යයි ද, අපේක්ෂාවක් නැති ව ම යයි.

#### යථාපි උදකේ ජාතං පුණ්ඩරීකං පවඩ්ඪති
නූපලිප්පති තෝයේන සුචිගන්ධං මනෝරමං.

ජලයෙහි උපන් සුදු නෙළුම වැඩෙන්නේ යම් සේ ද, මනා සුවඳින් යුතුව මනෝරම්‍ය වූ ඒ සුදු නෙළුම දියෙහි නොතැවරී තිබෙන්නේ යම් සේ ද,

#### තථේව ලෝකේ සුජාතෝ බුද්ධෝ ලෝකේ විරජ්ජති
නූපලිප්පති ලෝකේන තෝයේන පදුමං යථා.

එසෙයින් ම ලොවෙහි සුජාත උපතක් ලද බුදුරජාණෝ නොඇලී සිටින සේක. දියෙහි නොතැවරී පිපී දිලෙන පියුමක් සෙයින් ලොව හා නොතැවරී සිටින සේක.

#### මහග්ගිනී පජ්ජලිතෝ අනාහාරූපසම්මති
සංඛාරේසූපසන්තේසු නිබ්බුතෝති පවුච්චති.

දැල්වුණු මහා ගින්න ආහාර රහිත ව නිවී යයි ද, එසෙයින් ම සංස්කාරයන් සංසිඳී ගිය කල්හී නිවුණේ යැයි කියනු ලැබේ.

#### අත්ථස්සායං විඤ්ඤාපනී උපමා විඤ්ඤූහි දේසිතා
විඤ්ඤස්සන්ති මහානාගා නාගං නාගේන දේසිතං.

අරුත් මතුවෙන මේ උපමාව නුවණැත්තන් විසින් දෙසන ලද්දේ ය. උදායී තෙර නම් නාගයා විසින් දෙසන ලද බුද්ධ නම් නාගයා පිළිබඳ ව අවශේෂ ඛීණාශ්‍රව නාගයෝ දන්නාහ.

#### වීතරාගෝ වීතදෝසෝ වීතමෝහෝ අනාසවෝ
සරීරං විජහං නාගෝ පරිනිබ්බිස්සති අනාසවෝති.

වීතරාගී වූ, වීතදෝෂී වූ, වීතමෝහී වූ, අනාශ්‍රව වූ නාග තෙමේ සිරුර අත්හරිමින් අනුපාදිශේෂ පරිනිර්වාණයෙන් පිරිනිවෙන්නේ ය.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

නාග සූත්‍රය නිමා විය.

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/an4_6-1-5-1/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M