« »

# ඛුද්දක නිකාය

# සුත්ත නිපාතෝ

## 8. සල්ල සුත්තං

### 8. සෝක හුල ගැන වදාළ දෙසුම

#### 577. අනිමිත්තමනඤ්ඤාතං – මච්චානං ඉධ ජීවිතං
කසිරඤ්ච පරිත්තඤ්ච – තඤ්ච දුක්ඛේන සඤ්ඤුතං

ගතවෙන ජීවිතය මෙහි මිනිසුන් ගෙවන
දැක ගත නොහැක මරණය අත වනන තැන
දුක් කරදර මැදින් සුළු සතුටක් ලැබෙන
දිවියද ගෙවාලිය යුත්තේමය දුකින

#### 578. නහි සෝ උපක්කමෝ අත්ථි -යේන ජාතා න මීයරේ
ජරම්පි පත්‍වා මරණං – ඒවංධම්මා හි පාණිනෝ

යොදමින් උපායක් නොමැරී සිටින්නට
නොහැකිය නැත උපා එලෙසින් දකින්නට
දිරමින් සකස් වෙයි මරු වෙතම යන්නට
ලෝ දහමක්ය මෙය ඉපදුන සතුන් හට

#### 579. ඵලානමිව පක්කානං – පාතෝ පතනතෝ භයං
ඒවං ජාතානමච්චානං – නිච්චං මරණතෝ භයං

හිමිදිරි උදෑසන ගිළිහී බිම වැටෙනා
බියමය පවතින්නෙ රුක් ඵලයට ඉදෙනා
එලෙසින් සැමදෙනා මෙහි ඉපදී සිටිනා
පෙළෙමින් සිටිති බියකින් මරණය ගෙනෙනා

#### 580. යථාපි කුම්භකාරස්ස – කතා මත්තිකභාජනා
සබ්බේ භේදනපරියන්තා – ඒවං මච්චාන ජීවිතං

කුඹලෙකු ඔප දමා තැනු මැටි බඳුන් හැම
බිඳෙමින් නිමා වී ඒ හැම වැටෙයි බිම
මෙලෙසින් ලොවේ ඉපදුන මිනිසුන්ද හැම
මරණය කරා යති කර මැටි බඳුන් සම

#### 581. දහරා ච මහන්තා ච – යේ බාලා යේ ච පණ්ඩිතා
සබ්බේ මච්චුවසං යන්ති – සබ්බේ මච්චුපරායනා

දරුවන් මහළු අය හා යහපත් අයද
ගති ගුණ නරක උදවිය හා හැම දෙනද
මරණය නැමැති දේ වසඟෙට යති නිබඳ
මරණය තුළින් නිමවී යයි සැම දෙයද

#### 582. තේසං මච්චුපරේතානං – ගච්ඡතං පරලෝකතෝ
න පිතා තායතේ පුත්තං – ඤාතී වා පන ඤාතකේ

මැඬෙමින් මරණයෙන් පරලොව යන කලට
තම පුතු වළකන්ට නොහැකිය පියෙකු හට
නෑයෙක් දිවි ගෙවා යන විට මරණයට
නොහැකිය වළකන්ට එය ඤාතියෙකු හට

#### 583. පෙක්ඛතං යේව ඤාතීනං – පස්ස ලාලපතං පුථු
ඒකමේකෝ ව මච්චානං – ගෝවජ්ඣෝ විය නීයති

එක එක ගවයාව කැඳවා මරණයට
ගවයන් මරන්නා උන් ගෙන යයි යසට
එලෙසම නෑසියන් වැළපෙන හඬන විට
කැඳවන හැටි බලව, එකිනෙක මරණයට

#### 584. ඒවමබ්භාහතෝ ලෝකෝ – මච්චුනා ච ජරාය ච
තස්මා ධීරා න සෝචන්ති – විදිත්වා ලෝකපරියායං

වැටෙමින් ජරා මරණෙට නොසිතූ විලසේ
මැඬෙමින් පෙළෙති ලෝ සත හැම විට දුකසේ
දකිමින් නැණැති උතුමන් ලෝ දම මෙලෙසේ
නිතියෙන් සෝක නොකරත්මය කිසි විලසේ

#### 585. යස්ස මග්ගං න ජානාසි – ආගතස්ස ගතස්ස වා
උභෝ අන්තේ අසම්පස්සං – නිරත්ථං පරිදේවසි

මව් කුස වෙත පැමිණි අයුරුද ඔහු නොදනී
මෙතැනින් මැරුණ පසු යන තැන ගැන නොදනී
මේ දෙක ගැනම නොම දන්නා කෙනා ලොවේ
මේ ගැන වැළපෙන්නෙ අරුතක් ඇතිව නොවේ

#### 586. පරිදේවයමානෝ චේ – කඤ්චි අත්ථං උදබ්බහේ
සම්මූළ්හෝ හිංසමත්තානං – කයිරා වේනං විචක්ඛණෝ

හඬමින් වැළපෙමින් සිටිනා කෙනෙකු හට
යම්කිසි සෙතක් සැලසෙයි නම් හඬන විට
නුවණැත්තා පවා සිහියද මුලා කොට
පෙළෙමින් තමාවද යොමුවෙයි ඒ දෙයට

#### 587. නහි රුන්නේන සෝකේන – සන්තිං පප්පෝති චේතසෝ
භිය්‍යස්සුප්පජ්ජතේ දුක්ඛං – සරීරං උපහඤ්ඤති

හඬමින් සෝක වන විට කෙනෙකුගේ සිත
කිසිවිට සහන් සුවයක් ඒ සිතේ නැත
බොහො දුක් ගොඩක් ඔහු තුළ හට ගනු නියත
ඇඟපත පවා තැලී පොඩිවී පෙළෙනු ඇත

#### 588. කිසෝ විවණ්ණෝ භවති – හිංසමත්තානමත්තනා
න තේන පේතා පාලෙන්ති – නිරත්ථා පරිදේවනා

ඇඟපත දිරාගොස් පෙනුමද නසාගෙන
තම හට තමා මෙලෙසට දුක හදාගෙන
හැඬුමෙන් කිසිදිනක මළවුන් නොඑත්මය
මෙලෙසින් වැළපීම හරසුන් දෙයක්මය

#### 589. සෝකමප්පජහං ජන්තු – භීය්‍යෝ දුක්ඛං නිගච්ඡති
අනුත්ථුනන්තෝ කාලකතං – සෝකස්ස වසමන්වගු

සෝකය අත් නොහැර බොහෝ දුක රැස් කරනා
නිතරම සිත සිතා මළවුන් ගැන තැවෙනා්‍
කෙනෙකුන් ගත කරයි නම් දිවි මේ ලෙසිනා
සෝකය වෙතම යනු ඇත හෙතෙමේ නිතිනා

#### 590. අඤ්ඤේපි පස්ස ගමිනේ – යථාකම්මූපගේ නරේ
මච්චුනෝ වසමාගම්ම – ඵන්දන්තේ විධ පාණිනෝ

බියවී සැළෙයි තැතිගෙන මරු පැමිණි විට
මෙලොවදි තමා කළ දෙය ගෙන පොදියකට
විඳුමට ඒ අනුව ගොස් යළි පරලොවට
යන හැටි බලව, ලෝ සත මේ දුක දෙසට

#### 591. යේන යේන හි මඤ්ඤන්ති – තතෝ තං හෝති අඤ්ඤථා
ඒතාදිසෝ විනාභාවෝ – පස්ස ලෝකස්ස පරියායං

සිටියද සිතා ගෙන ඒ ඒ දෙය යසට
සිදුවන්නේම වෙනෙකකි නොසිතූ ලෙසට
පවතී වෙනස් වීමම මේ විලසකට
දැන ගත යුතුය මෙය ලෝ දහමක් ලෙසට

#### 592. අපි චේ වස්සසතං ජීවේ – භීයෝ වා පන මානවෝ
ඤාතිසංඝා විනා හෝති – ජානාති ඉධ ජීවිතං

ගෙවනා විට යමෙක් මේ ජීවිතය පුරා
සිය වසරකින් හෝ වැඩිපුර ටිකක් දරා
නෑ සිය මිතුරු හැර ඔහු තනි දිවිය කරා
යන්නට සිදුවේය මේ දිවි තිබෙන තුරා

#### 593. තස්මා අරහතෝ සුත්වා – විනෙය්‍ය පරිදේවිතං
පේතං කාලකතං දිස්වා – න සෝ ලබ්භා මයා ඉති

දුටු විට කෙනෙක් මළවුන් අතරට යාම
යළි මට නොලැබේය මොහු දැක සැනසීම
දුරු කර ගනු පිණිස මේ ගැන වැළපීම
අසමින් දත යුතුය රහතුන්ගේ දහම

#### 594. යථා සරණමාදිත්තං – වාරිනා පරිනිබ්බුතෝ
ඒවම්පි ධීරෝ සප්පඤ්ඤෝ – පණ්ඩිතෝ කුසලෝ නරෝ
ඛිප්පමුප්පපතිතං සෝකං – වාතෝ තූලංව ඩංසයේ

ගිනි ගත් ගෙයක් ජලයෙන් නිවනා විලසේ
නුවණැති වෙර වඩන නිති, මිනිසා මෙලෙසේ
දුරු කර දමයි සිත ශෝකය දැන සොඳසේ
පුළුනක් පිඹ හරින මහ සුළඟක් විලසේ

#### 595. පරිදේවං පජප්පඤ්ච – දෝමනස්සඤ්ච අත්තනෝ
අත්තනෝ සුඛමේසානෝ – අබ්බහේ සල්ලමත්තනෝ

තම සැනසීම සොයනා මිනිසා මෙලොවේ
වැළපුම ආශාව දුක දුරු කළ යුතුවේ
දිවිමග සැපත වනසන විපතද මෙයවේ
දැනගෙන සෝක හුල උදුරාලිය යුතු වේ

#### 596. අබ්බුළ්හසල්ලෝ අසිතෝ – සන්තිං පප්පුය්‍ය චේතසෝ
සබ්බසෝකං අතික්කන්තෝ – අසෝකෝ හෝති නිබ්බුතෝති

උදුරා සෝක හුල තණ්හාවෙන් තොර වී
සැනසුම ලබා ගත් විට දුක යයි දුරුවී
සෝකය නොමැති වී සැනසිලි සුව මතුවී
යයි ඒ තැනැත්තා පිරිනිවනට යොමු වී

#### සල්ල සුත්තං නිට්ඨිතං.

සෝක හුල ගැන වදාළ දෙසුම නිමා විය.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/kn2_3-8/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M