« »

# සංයුත්ත නිකාය

# සගාථ වග්ගෝ

## 3.2.9. පඨම අපුත්තක සුත්තං

### 3.2.9. පඨම අපුත්තක සූත්‍රය

#### 130. සාවත්ථියං….

130. සැවැත් නුවර ජේතවනාරාමයේදී ………………..

#### අථ ඛෝ රාජා පසේනදි කෝසලෝ දිවා දිවස්‌ස යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්‌වා භගවන්‌තං අභිවාදෙත්‌වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්‌නං ඛෝ රාජානං පසේනදිං කෝසලං භගවා ඒතදවෝච. හන්‌ද කුතෝ නු ත්‌වං මහාරාජ ආගච්‌ඡසි දිවා දිවස්‌සාති?

එදා පසේනදී කොසොල් රජතුමා මහ දවාලෙ භාග්‍යවතුන් වහන්සේව බැහැදකින්න ආවා. ඇවිදින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වන්දනා කළා. පැත්තකින් වාඩිවුනා. පැත්තකින් වාඩිවුන පසේනදී කොසොල් රජතුමාගෙන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙහෙම ඇහුවා.

“පින්වත් මහාරාජ, මේ මහා දවාලෙ ඔබ කොහේ ඉඳන් එන ගමන්ද?”

#### ඉධ භන්තේ සාවත්‌ථියං සෙට්‌ඨි ගහපති කාල‌කතෝ. තමහං අපුත්‌තකං සාපතෙය්‍යං රාජන්‌තේපුරං අතිහරිත්‌වා ආගච්‌ඡාමි. අසීති භන්තේ සතසහස්‌සානි හිරඤ්‌ඤස්‌සේව, කෝ පන වාදෝ රූපියස්‌ස. තස්‌ස ඛෝ පන භන්තේ සෙට්‌ඨිස්‌ස ගහපතිස්‌ස ඒවරූපෝ භත්‌තභෝගෝ අහෝසි. කණාජකං භුඤ්‌ජති බිලංගදුතියං. ඒවරූපෝ වත්‌ථභෝගෝ අහෝසි. සාණං ධාරේති තිපක්‌ඛවසනං. ඒවරූපෝ යානභෝගෝ අහෝසි. ජජ්‌ජරරථකේන යාති පණ්‌ණච්ඡත්‌තකේන ධාරියමානේනාති.

“ස්වාමීනී, සැවැත් නුවර හිටපු ගෘහපති සිටුවරයෙක් කළුරිය කළා. ඔහුට දරුවන් නෑ. ඔහුගේ ධනය රජ ගෙට භාරදීලා එන ගමන්. ස්වාමීනී, ඒ වස්තුවේ රන් කාසි විතරක් අසූ ලක්ෂයක් තිබුනා. රිදී කාසි ගැන කවර කථාද? නමුත් ස්වාමීනී, ඔය ගෘහපති සිටුවරයාගේ බත් කෑම මෙන්න මේ වගේ එකක්. නිවුඩු හාලේ බතුයි, කාඩි හොදියි තමයි කෑවේ. ඔහුගේ ඇඳුම් ඇඳීම මේ වගේ එකක්. කෑලි තුනක් මූට්ටු කරපු, හණ වැහැරියක් තමයි ඇන්ඳේ. ඔහුගේ වාහනේ මේ වගේ එකක්. කබල් කුඩයක් ඔසවලා තිබුණු, දිරා ගිය පොඩි කරත්තයක්.”

#### ඒවමේතං මහාරාජ, ඒවමේතං මහාරාජ. අසප්‌පුරිසෝ ඛෝ මහාරාජ උළාරේ භෝගේ ලභිත්‌වා නේව අත්‌තානං සුඛේති පීණේති. න මාතාපිතරෝ සුඛේති පීණේති. න පුත්‌තදාරං සුඛේති පීණේති. න දාසකම්‌මකරපෝරිසේ සුඛේති පීණේති. න මිත්‌තාමච්‌චේ සුඛේති පීණේති. න සමණබ්‍රාහ්‌මණේසු උද්‌ධග්‌ගිකං දක්‌ඛිණං පතිට්‌ඨාපේති සෝවග්‌ගිකං සුඛවිපාකං සග්‌ගසංවත්‌තනිකං. තස්‌ස තේ භෝගේ ඒවං සම්‌මා අපරිභුඤ්‌ජියමානේ රාජානෝ වා හරන්‌ති චෝරා වා හරන්‌ති. අග්‌ගි වා ඩහති උදකං වා වහති. අප්‌පියා වා දායාදා හරන්‌ති. ඒවං ස තේ මහාරාජ භෝගා සම්‌මා අපරිභුඤ්‌ජියමානා පරික්‌ඛයං ගච්‌ඡන්‌ති නෝ පරිභෝගං.

“පින්වත් මහාරාජ, ඒක එහෙමම තමයි. පින්වත් මහාරාජ, ඒක එහෙමම තමයි. පින්වත් මහාරාජ, අසත්පුරුෂයා කොයිතරම් උතුම් සැප සම්පත් ලැබුවත්, තමාව සුවපත් කරගන්නෙත් නෑ. පිනවන්නෙත් නෑ. මව්පියන්ව සුවපත් කරවන්නෙත් නෑ. පිනවන්නෙත් නෑ. අඹුදරුවන්ව සුවපත් කරගන්නෙත් නෑ. පිනවන්නෙත් නෑ. දැස් දස් කම්කරුවන්ව සුවපත් කරගන්නෙත් නෑ. පිනවන්නෙත් නෑ. යාළු මිත්‍රයන්ව සුවපත් කරගන්නෙත් නෑ. පිනවන්නෙත් නෑ. ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන්ට දන් පැන් පිදීමකුත් නෑ. සුගතියේ සැප විපාක ලබා දෙන ස්වර්ගයේ උපත ලබා දෙන එබඳු පින් කිරීමකුත් නෑ. ඉතින් ඔහුගේ සැප සම්පත් ඔය විදිහෙන්, හොඳ හැටියට පාවිච්චියක් නැති නිසා, එක්කො රජවරු අරගන්නවා. එක්කො හොරු පැහැරගන්නවා. එක්කො ගින්නට පිච්චෙනවා. එක්කො වතුරෙ ගහගෙන යනවා. එක්කො තමන් අකමැති උදවියට ඒවා දෑවැද්ද වෙනවා. පින්වත් මහාරාජ, ඔය විදිහට භෝග සම්පත්වල යහපත් පාවිච්චියක් නැතිවුනාම ඒවා විනාශ වෙලා යනවා. පාවිච්චියක් වෙන්නෙ නෑ.

#### සෙය්‍යථාපි මහාරාජ අමනුස්‌සට්‌ඨානේ පොක්‌ඛරණී අච්‌ඡෝදකා සීතෝදකා සාතෝදකා සේතකා සුපතිත්‌ථා රමණීයා. තං ජනෝ නේව හරෙය්‍ය න පිවෙය්‍ය න නහායෙය්‍ය න යථාපච්‌චයං වා කරෙය්‍ය. ඒවං හි තං මහාරාජ උදකං සම්‌මා අපරිභුඤ්‌ජියමානං පරික්‌ඛයං ගච්‌ඡෙය්‍ය නෝ පරිභෝගං. ඒවමේව ඛෝ මහාරාජ අසප්‌පුරිසෝ උළාරේ භෝගේ ලභිත්‌වා නේවත්‌තානං සුඛේති පීණේති. ….(පෙ)…. අප්‌පියා වා දායාදා හරන්‌ති. ඒවං ස තේ භෝගා සම්‌මා අපරිභුඤ්‌ජියමානා පරික්‌ඛයං ගච්‌ඡන්‌ති නෝ පරිභෝගං.

පින්වත් මහාරාජ, ඒක හරියට අමනුෂ්‍යයන් අධිගෘහිත පොකුණක් වගෙයි. හොඳට වතුර තියෙනවා. සීතලයි. මිහිරියි. රැළි නගින ඉවුර තියෙනවා. ලස්සනයි. නමුත් ජනයා ඒ පොකුණ අත්හරිනවා. බොන්නෙත් නෑ. නාන්නෙත් නෑ. වෙන දේකට යොදවන්නෙත් නෑ. පින්වත් මහාරාජ, ඒ විදිහට ඒ වතුර හිඳිල යන්නෙ පාවිච්චියකට නොගෙනමයි. පරිභෝගයකට නොගෙනමයි.

පින්වත් මහාරාජ, ඔය විදිහමයි අසත්පුරුෂයාට කොයිතරම් සැප සම්පත් ලැබුණත්, තමාව සුවපත් කරන්නෙ නෑ. පිනවන්නෙ නෑ. …. (පෙ) …. තමන් අකමැති උදවිය දෑවැද්දට ගන්නවා. ඔය විදිහට ඒ සැප සම්පත් හොඳ හැටියට පාවිච්චියක් නැතිවුනාම පරිභෝග නොකරමයි නැතිවෙලා යන්නෙ.

#### සප්‌පුරිසෝ ච ඛෝ මහාරාජ උළාරේ භෝගේ ලභිත්‌වා අත්‌තානං සුඛේති පීණේති. මාතාපිතරෝ සුඛේති පීණේති. පුත්‌තදාරං සුඛේති පීණේති. දාසකම්‌මකරපෝරිසේ සුඛේති පීණේති. මිත්‌තාමච්‌චේ සුඛේති පීණේති. සමණබ්‍රාහ්‌මණේසු උද්‌ධග්‌ගිකං දක්‌ඛිණං පතිට්‌ඨාපේති සෝවග්‌ගිකං සුඛවිපාකං සග්‌ගසංවත්‌තනිකං. තස්‌ස තේ භෝගේ ඒවං සම්‌මා පරිභුඤ්‌ජියමානේ නේව රාජානෝ හරන්‌ති න චෝරා හරන්‌ති. න අග්‌ගි ඩහති න උදකං වහති. න අප්‌පියා දායාදා හරන්‌ති. ඒවං ස තේ මහාරාජ භෝගා සම්‌මා පරිභුඤ්‌ජියමානා පරිභෝගං ගච්‌ඡන්‌ති නෝ පරික්‌ඛයං.

නමුත් පින්වත් මහාරාජ, සත්පුරුෂයාට මහත් සැප සම්පත් ලැබුනාම, තමාවත් සුවපත් කරනවා, පිනවනවා. මව්පියන්වත් සුවපත් කරනවා. පිනවනවා. අඹුදරුවන්වත් සුවපත් කරනවා, පිනවනවා. දැසි දස්, කම්කරුවන්වත් සුවපත් කරනවා, පිනවනවා. සුගතියේ සැප විපාක ලබාදෙන, ස්වර්ගයේ උපත පිණිස පවතින විදිහට ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන්ටත් දන් පැන් පූජා කරගන්නවා. ඔහුගේ ඒ භෝග සම්පත් ඔය විදිහට හොඳින් පාවිච්චි වෙන කොට රජවරු ගන්නෙත් නෑ. හොරු ගන්නෙත් නෑ. ගින්නට පිච්චෙන්නෙත් නෑ. වතුරෙ ගහගෙන යන්නෙත් නෑ. පින්වත් මහාරාජ, ඔය විදිහට ඒ භෝග සම්පත් හොඳින් පාවිච්චි වෙන කොට ඒවා පරිභෝග කෙරෙනවා. නාස්ති වෙන්නෙ නෑ.

#### සෙය්‍යථාපි මහාරාජ ගාමස්‌ස වා නිගමස්‌ස වා අවිදූරේ පොක්‌ඛරණී අච්‌ඡෝදකා සීතෝදකා සාතෝදකා සේතකා සුපතිත්‌ථා රමණීයා. තං ජනෝ හරෙය්‍යපි පිවෙය්‍යපි නහායෙය්‍යපි යථාපච්‌චයම්‌පි කරෙය්‍ය. ඒවං හි තං මහාරාජ උදකං සම්‌මා පරිභුඤ්‌ජියමානං පරිභෝගං ගච්‌ඡෙය්‍ය නෝ පරික්‌ඛයං. ඒවමේව ඛෝ මහාරාජ ධීරෝ සප්‌පුරිසෝ උළාරේ භෝගේ ලභිත්‌වා අත්‌තානං සුඛේති පීණේති. ….(පෙ)…. ඒවං ස තේ භෝගා සම්‌මා පරිභුඤ්‌ජියමානා පරිභෝගං ගච්‌ඡන්‌ති නෝ පරික්‌ඛයන්‌ති.

පින්වත් මහාරාජ, ඒක මේ වගේ දෙයක්. ගමක හෝ කුඩා නගරයක හෝ ළඟ පාතක පොකුණක් තියෙනවා. ඒ පොකුණෙ වතුර ටික හරි අගෙයි. සීතලයි. මිහිරියි. රැළි නැගෙන ඉවුරෙන් යුක්තයි. ලස්සනයි. මහජනයා ඒ පොකුණෙ වතුර අරගෙන යනවා. බොනවා. නානවා. කැමති දේකට යොදවනවා. ඔය විදිහට පින්වත් මහාරාජ, ඒ වතුර ටික හොඳින් පාවිච්චි කෙරෙන නිසා, හොඳින් පරිභෝග කෙරෙනවා. නාස්ති වෙන්නෙ නෑ.

පින්වත් මහාරාජ, ඔය විදිහමයි. වීරියවන්ත සත්පුරුෂයෙකුට මහත් සැප සම්පත් ලැබුනාම තමාවත් සුවපත් කරනවා, පිනවනවා. …. (පෙ) …. ඔය විදිහට ඒ භෝග සම්පත් හොඳින් පාවිච්චි වෙනවා. පරිභෝග කෙරෙනවා. නාස්ති වෙන්නෙ නෑ.

#### අමනුස්‌සට්‌ඨානේ උදකංව සීතං තදපෙය්‍යමානං පරිසෝසමේති
ඒවං ධනං කාපුරිසෝ ලභිත්‌වා නේවත්‌තනා භුඤ්‌ජති නෝ දදාති.

අමනුෂ්‍යයන් අධිගෘහිත තැනක සීතල ජලය තිබුණත්, ඒක පාවිච්චි නොවෙන නිසා හිඳිලා යනවා. ඒ විදිහමයි අසත්පුරුෂයාට ධනය ලැබුනට තමා අනුභව කරන්නෙත් නෑ. අනුන්ට දෙන්නෙත් නෑ.

#### ධීරෝ ච විඤ්‌ඤූ අධිගම්‌ම භෝගේ යෝ භුඤ්‌ජති කිච්‌චකරෝ ච හෝති
සෝ ඤාතිසංඝං නිසභෝ භරිත්‌වා අනින්‌දිතෝ සග්‌ගමුපේති ඨානන්‌ති.

වීරියවන්ත, නුවණැති සත්පුරුෂයාට සම්පත් ලැබුනාම, ඔහු අනුභව කරනවා. යුතුකම් ඉටුකරනවා. ඒ උතුම් මනුෂ්‍යයා නෑ පිරිසටත් සලකළා, නින්දා නොලබා ස්වර්ගයේ උපත ලබනවා.”

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/sn1_3-2-9/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M