« »

# සංයුත්ත නිකාය

# සගාථ වග්ගෝ

## 7.1.1. ධනඤ්ජානි සුත්තං

### 7.1.1. ධනඤ්ජානි බැමිණියගේ සැමියාට වදාළ දෙසුම

#### ඒවං මේ සුතං. ඒකං සමයං භගවා රාජගහේ විහරති වේළුවනේ කලන්‌දකනිවාපේ. තේන ඛෝ පන සමයේන අඤ්‌ඤතරස්‌ස භාරද්‌වාජගොත්‌තස්‌ස බ්‍රාහ්‌මණස්‌ස ධනඤ්‌ජානී නාම බ්‍රාහ්‌මණී අභිප්‌පසන්‌නා හෝති බුද්‌ධේ ච ධම්‌මේ ච සං‌ඝේ ච.

මා හට අසන්නට ලැබුනේ මේ විදිහටයි. ඒ දිනවල භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටියේ රජගහ නුවර කලන්දක නිවාප නම් වේළුවනයේ.

ඒ කාලෙ එක්තරා භාරද්වාජ වංශයේ උපන් බමුණෙකුගේ ධනඤ්ජානි කියන බැමිණිය බුදු සමිඳුන් ගැනත්, සිරි සදහම් ගැනත්, ආර්ය සඟරුවන ගැනත් අතිශයින්ම පැහැදිලයි හිටියේ.

#### අථ ඛෝ ධනඤ්‌ජානී බ්‍රාහ්‌මණී භාරද්‌වාජගොත්‌තස්‌ස බ්‍රාහ්‌මණස්‌ස භත්‌තං උපසංහරන්‌තී උපක්‌ඛලිත්‌වා තික්‌ඛත්‌තුං උදානං උදානේසි. ‘නමෝ තස්‌ස භගවතෝ අරහතෝ සම්‌මාසම්‌බුද්‌ධස්‌ස, නමෝ තස්‌ස භගවතෝ අරහතෝ සම්‌මාසම්‌බුද්‌ධස්‌ස, නමෝ තස්‌ස භගවතෝ අරහතෝ සම්‌මාසම්‌බුද්‌ධස්‌සාති.

එදා ධනඤ්ජානි බැමිණිය ඒ භාරද්වාජ බමුණාට බත් ගෙනයමින් සිටියදී, පය පැටලිලා වැටෙන්න ගියා. ඒ වෙලාවෙ ඇය තුන්වතාවක් මේ විදිහේ ප්‍රීති වාක්‍යයක් ප්‍රකාශ කළා. ‘ඒ භාග්‍යවත් අරහත්, සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා! ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා! ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා!’ කියලා.

#### ඒවං වුත්තේ භාරද්‌වාජගොත්‌තෝ බ්‍රාහ්‌මණෝ ධනඤ්‌ජානිං බ්‍රාහ්‌මණිං ඒතදවෝච. ඒවමේවං පනායං වසලි යස්‌මිං වා තස්‌මිං වා තස්‌ස මුණ්‌ඩකස්‌ස සමණස්‌ස වණ්‌ණං භාසති. ඉදානි ත්‍යාහං වසලි තස්‌ස සත්‌ථුනෝ වාදං ආරෝපෙස්‌සාමීති.

මේ විදිහට කිව්වට පස්සෙ ඒ භාරද්වාජ වංශික බ්‍රාහ්මණයා ධනඤ්ජානි බැමිණියට මෙහෙම කිව්වා. “ඒයි වසලි! උඹ මෙතන ඉඳගෙන, ඒ මුඩු ශ්‍රමණයාගේ ගුණ වර්ණනා කරනවානේ. ඒයි වසලි, දැන් බලාගනින්, මං ගිහිල්ලා, නුඹේ ඒ ශාස්තෘන් වහන්සේත් එක්ක වාද කරන හැටි” කියලා.

#### න ඛ්‌වාහං තං බ්‍රාහ්‌මණ පස්‌සාමි සදේවකේ ලෝකේ සමාරකේ සබ්‍රහ්‌මකේ සස්‌සමණබ්‍රාහ්‌මණියා පජාය සදේවමනුස්‌සාය යෝ තස්‌ස භගවතෝ වාදං ආරෝපෙය්‍ය අරහතෝ සම්‌මාසම්‌බුද්‌ධස්‌ස. අපි ච ත්‌වං බ්‍රාහ්‌මණ ගච්‌ඡ ගන්‌ත්‌වා විජානිස්‌සසීති.

“බමුණ, මම නම් දකින්නෙ නෑ මේ දෙවියන් සහිත, මාරයන් සහිත, ශ්‍රමණබ්‍රාහ්මණයන් සහිත, දෙවිමිනිසුන් සහිත මේ සත්ව ප්‍රජාව තුළ ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට වාද ඉදිරිපත් කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් නම් ඉන්නවා කියල. ඒ වුනාට කමක් නෑ බමුණ, ඔබම යන්න. ගිහිල්ලා ඔබම දැනගෙන එන්නකො” කියලා.

#### අථ ඛෝ භාරද්‌වාජගොත්‌තෝ බ්‍රාහ්‌මණෝ කුපිතෝ අනත්‌තමනෝ යේන භගවා තේනුපසංකමි. උපසංකමිත්‌වා භගවතා සද්‌ධිං සම්‌මෝදි, සම්‌මෝදනීයං කථං සාරාණීයං වීතිසාරෙත්‌වා ඒකමන්තං නිසීදි. ඒකමන්තං නිසින්නෝ ඛෝ භාරද්‌වාජගොත්‌තෝ බ්‍රාහ්‌මණෝ භගවන්‌තං ගාථාය අජ්‌ඣභාසි.

ඊට පස්සෙ භාරද්වාජ වංශික බමුණාට කේන්ති ගියා. නොසතුටු වුනා. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟට ගියා. ගිහිල්ලා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමඟ සතුටු වුනා. පිළිසඳර කතාබස් කළා. පැත්තකින් වාඩිවුනා. පැත්තකින් වාඩිවුන භාරජද්වාජ වංශික බ්‍රාහ්මණයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ගාථාවකින් පැවසුවා.

#### කිංසු ඣත්‌වා සුඛං සේති කිංසු ඣත්‌වා න සෝචති
කිස්‌සස්‌ස ඒකධම්‌මස්‌ස වධං රෝචේසි ගෝතමාති.

“කුමක් නැති කළාමද සනීපෙට නින්ද යන්නෙ? කුමක් නැති කළාමද ශෝක නොකරන්නෙ? පින්වත් ගෞතමයන් වහන්ස, කවර නම් එකම එක දෙයක් නැසීම ගැනද සතුටු වන්නෙ?”

#### (භගවා)

(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ) :

#### කෝධං ඣත්‌වා සුඛං සේති කෝධං ඣත්‌වා න සෝචති
කෝධස්‌ස විසමූලස්‌ස මධුරග්‌ගස්‌ස බ්‍රාහ්‌මණ
වධං අරියා පසංසන්‌ති තං හි ඣත්‌වා න සෝචතීති.

“ක්‍රෝධය නැති කළාම තමයි සනීපෙට යන්නෙ. ක්‍රෝධය නැති කළාම තමයි ශෝකය නැතිවෙලා යන්නෙ. බමුණ, විෂ මුල් තියෙන (පළිගැනීම නම් වූ මිහිරි අග ඇති) ක්‍රෝධය නැසීම ගැන, ආර්යන් වහන්සේලා ප්‍රශංසා කරන්නෙ.”

#### ඒවං වුත්තේ භාරද්‌වාජගොත්‌තෝ බ්‍රාහ්‌මණෝ භගවන්‌තං ඒතදවෝච. අභික්‌කන්‌තං භෝ ගෝතම අභික්‌කන්‌තං භෝ ගෝතම. සෙය්‍යථාපි භෝ ගෝතම නික්‌කුජ්‌ජිතං වා උක්‌කුජ්‌ජෙය්‍ය පටිච්‌ඡන්‌නං වා විවරෙය්‍ය මූළ්‌හස්‌ස වා මග්‌ගං ආචික්ඛෙය්‍ය, අන්‌ධකාරේ වා තේලපජ්‌ජෝතං ධාරෙය්‍ය චක්‌ඛුමන්‌තෝ රූපානි දක්‌ඛින්‌තීති. ඒවමේවං භෝතා ගෝතමේන අනේකපරියායේන ධම්මෝ පකාසිතෝ. ඒසාහං භවන්‌තං ගෝතමං සරණං ගච්‌ඡාමි ධම්‌මඤ්‌ච භික්‌ඛුසංඝඤ්‌ච. ලභෙය්‍යාහං භෝතෝ ගෝතමස්‌ස සන්තිකේ පබ්‌බජ්‌ජං, ලභෙය්‍යං උපසම්‌පදන්‌ති.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ විදිහට වදාළා. ඊට පස්සෙ ඒ භාරද්වාජ වංශික බ්‍රාහ්මණයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙහෙම කිව්වා. “පින්වත් ගෞතමයන් වහන්ස, හරිම මනහරයි! පින්වත් ගෞතමයන් වහන්ස, හරිම මනහරයි! පින්වත් ගෞතමයන් වහන්ස, යටිකුරු වෙච්ච දෙයක් උඩු අතට හැරෙව්වා වගෙයි. වහලා තිබිච්ච දෙයක් ඇරල පෙන්නුවා වගෙයි. මං මුළා වූ කෙනෙකුට හරි මග පෙන්නුවා වගෙයි. ඇස් ඇති උදවියට රූප දකින්න අඳුරේ තෙල් පහන් දැරුවා වගෙයි. පින්වත් ගෞතමයන් වහන්සේ ඔය විදිහට නොයෙක් ආකාරයෙන් ධර්මය වදාළා. මමත් පින්වත් ගෞතමයන් වහන්සේව සරණ යනවා. ශ්‍රී සද්ධර්මයත් සරණ යනවා. භික්‍ෂුසංඝයාත් සරණ යනවා. පින්වත් ගෞතමයන් වහන්සේ සමීපයේ මට පැවිද්ද ලැබෙනවා නම්, උපසම්පදාව ලැබෙනවා නම්, කොයිතරම් හොඳද.”

#### අලත්‌ථ ඛෝ භාරද්‌වාජගොත්‌තෝ බ්‍රාහ්‌මණෝ භගවතෝ සන්තිකේ පබ්‌බජ්‌ජං, අලත්‌ථ උපසම්‌පදං, අචිරූපසම්‌පන්‌නෝ ඛෝ පනායස්‌මා භාරද්‌වාජෝ ඒකෝ වූපකට්‌ඨෝ අප්පමත්තෝ ආතාපී පහිතත්තෝ විහරන්තෝ න චිරස්‌සේව යස්‌සත්‌ථාය කුලපුත්‌තා සම්මදේව අගාරස්‌මා අනගාරියං පබ්‌බජන්‌ති, තදනුත්‌තරං බ්‍රහ්‌මචරියපරියෝසානං දිට්‌ඨේව ධම්‌මේ සයං අභිඤ්‌ඤා සච්‌ඡිකත්‌වා උපසම්‌පජ්‌ජ විහාසි. ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්‍රහ්‌මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්‌ථත්‌තායාති අබ්‌භඤ්‌ඤාසි. අඤ්‌ඤතරෝ ච පනායස්‌මා භාරද්‌වාජෝ අරහතං අහෝසීති.

ඉතින් ඒ භාරද්වාජ වංශික බ්‍රාහ්මණයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ළඟ පැවිදි වුනා. උපසම්පදාවත් ලැබුවා. ඒ ආයුෂ්මත් භාරද්වාජයන් වහන්සේ උපසම්පදාවෙන් ටික කලකට පස්සෙ එකළා වුනා. හුදෙකලා වුනා. අප්‍රමාදීව කෙලෙස් තවන වීරිය ඇතිකර ගත්තා. දහමට දිවි පුදා වාසය කළා. යම් උතුම් අර්ථයක් පිණිස සැදැහැවතුන් ගිහි ගේ අත්හැරලා, බුදු සසුනේ යහපත් පැවිද්ද ලබනවා නම්, අන්න ඒ උතුම් අර්ථය සුළු කලකදීම ලබාගත්තා. බඹසර ජීවිතයේ නිමාව වූ උතුම් අරහත්වයට මේ ජීවිතයේදීම පැමිණුනා. ඉපදීම නැතිවුනා. බ්‍රහ්මචාරී ජීවිතය සම්පූර්ණ කළා. නිවන් මඟ සම්පූර්ණ කළා. ආයෙමත් සසර දුකක් නැතැයි අවබෝධ කරගත්තා. ඉතින් ආයුෂ්මත් භාරද්වාජයන් වහන්සේ රහතන් වහන්සේලා අතර කෙනෙක් බවට පත්වුනා.

සාදු! සාදු!! සාදු!!!

« » ⇡

ධර්මදානය උදෙසා පාලි සහ සිංහල අන්තර්ගතය උපුටා ගැනීම https://mahamevnawa.lk/sutta/sn1_7-1-1/ වෙබ් පිටුවෙනි.
Ver.1.40 - Last Updated On 26-SEP-2020 At 03:14 P.M